The freakout
Όταν κοίταξα των αριθμό των κειμένων που έχω γράψει σ’ αυτά τα δυο χρόνια και κάτι που πέρασαν από τότε που ξεκίνησα να γράφω συστηματικά στην πανοπλία, έπαθα ίλιγγο.
Το νουμεράκι ήταν εκεί, στο dashboard του wordpress συνεχώς, μα λες και περνούσε το βλέμμα μου από μέσα του, νόημα κανένα δεν είχε. 255.
Για να πω την αλήθεια φρίκαρα.
Δεν είμαι ο τύπος του υπερφυσικού ταλέντου που γράφει από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν υπήρξα καν συστηματικός σε τίποτα. Ούτε φυσικά κρατούσα ποτέ ημερολόγιο. Είμαι εξαιρετικά ανασφαλής για κάτι τέτοιο. Και εκτός από ανασφαλής, είμαι και μετριοπαθής, μετριόφρων, αλλόφρων και χαμηλών τόνων, με άχρωμες ιδέες έυκολα χειραγωγούμενες. Πως έκανα εγώ κάτι τέτοιο;
Η προυπηρεσία μου στη γραφή ήταν δυο τρεις απόπειρες διηγημάτων που ακόμα αγνοείται η τύχη τους, και ένα μισοτελειωμένο μυθιστόρημα με την τύχη των ηρώων του άγνωστη ακόμα.
Οπότε μπορείτε να καταλάβετε την έκπληξη μου, όταν συνειδητοποίησα τον όγκο λέξεων που δημιουργήθηκε, τις αμέτρητες αυτές ώρες που ξόδεψα επινοώντας χαρακτήρες και προτάσεις, ψάχνοντας κοφτερές λέξεις για να καλύψω την αλήθεια μου και διαβάζοντας τόνους γραπτών και σχολίων από συνοδοιπόρους, που με ενθάρρυναν και με δίδαξαν, κάνοντας αυτό το περίεργο σπορ, ένα μαγικό ταξίδι.
Ποιός Blogger;
Τώρα που οι bloggers μπήκαν στα σαλόνια των δελτίων ειδήσεων και της έγκυρης ενημέρωσης -έχω αποποιηθεί τον όρο από καιρό για τον εαυτό μου- νοιώθω ένα αχαρακτήριστο και δυσάρεστο συναίσθημα όταν ακούω για meetings με πολιτικούς και casual ανταλλαγές απόψεων με τα “δικά μας” παιδιά, τα οποία όλως παραδόξως ξέρουν πολύ καλά ότι όλα αυτά γίνονται για λόγους δημόσιας εικόνας και άλλες παρεμφερής παπάρες που μόνο κάποιος πολιτικός επιστήμων (ή image maker) θα μπορούσε να μου εξηγήσει.
Σίγουρα θα έχω λάθος σ’ αυτό. Σίγουρα τα blogs μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, μα αυτό πιστεύω.
Μα έλεγα για μένα τόση ώρα. Πως εκτροχιάστηκα έτσι;
The work
Έλεγα λοιπόν ότι, μετά τα sessions ψυχανάλυσης και ομαδικής θεραπείας, και αφού τελικά άρχισα να επαναλαμβάνω τον εαυτό μου στα κείμενα μου μπαίνοντας σε έναν αέναο κύκλο, θέλησα να ταϊσω και την ματαιοδοξία μου. Δεν είχα ούτε ένα αντίγραφο των κειμένων μου σε χαρτί. Και πόσο ωραία θα ήταν να δώσω υπόσταση σ’ αυτόν τον προσωπικό μου άθλο χωρίς να δώσω λογαριασμό σε κανέναν.
Και το έκανα. Μάζεψα όλα αυτά που μου άρεσαν από αυτό το χάος που έφτιαξα, και τα έκανα βιβλίο.
Το έχω παραγγείλει και είναι στο δρόμο (θα ανεβάσω φωτογραφία αν θέλετε να το δείτε). Μα είναι μόνο για μένα.
Αν σας ενδιαφέρει να τυπώσετε έστω και μια κόπια από κείμενα σας, μπορείτε να κάνετε μια εγγραφή στην καταπληκτική υπηρεσία http://www.lulu.com και να καταδυθείτε στον κόσμο των εκδόσεων. Μπορείτε να παραγγείλετε απλά μια κόπια του έργου σας, χωρίς να χρειαστεί να το κρίνει κάποιος. Οι επίδοξοι συγγραφείς βέβαια μπορούν να προωθήσουν και την πώληση του δημιουργήματος τους.
Και μιας και μπήκα στη διαδικασία του editing και κατέληξα με ένα e-book 140 περίπου σελίδων είπα να το βγάλω στη φόρα για να το κατεβάσει όποιος θέλει. Έτσι σαν ευχαριστήριο δώρο που διαβάζετε τις μετριότητες μου τόσον καιρό.
ps. Η δημοσίευση γίνεται υπό την Ελληνική άδεια creative commons.
Ευχαριστώ σας.
photo by aenimaeater
