Λοιπόν κύριε Ξανθούλη…

Ξέρω λίγα για σας. Σχεδόν μόνο όσα γράφουν οι εκδότες στις μέσα άκρες των βιβλίων.
Έχω μπει όμως στη βάρκα που οδηγάτε πολλές νύχτες στη σειρά, ταξιδεύοντας μπροστά από τα ψυχωτικά πρόσωπα που ζωγραφίσατε κάποτε με λέξεις, κοιτώντας αποστασιοποιημένα, μα με οίκτο στα μάτια τους.
Δε νομίζω να μου ζητάτε να ταυτιστώ μ’ αυτά. Άλλωστε αυτή είναι η άποψη κάποιας άλλης λογοτεχνίας, που αρπάζει οποιονδήποτε ανυποψίαστο κραυγάζοντας και δείχνοντας αυτά που θα μπορούσαν να του συμβούν στοχεύοντας στα ένστικτα.
Η αλήθεια είναι πως δε μου ζητάτε τίποτα.
Τα ψήγματα αλήθειας και τα κομμάτια που μου ταιριάζουν βρίσκονται διάσπαρτα παντού. Μα δε χρήζουν συναρμολόγησης. Είναι ανοιχτά στην εξερεύνηση περιμένοντας απλά ένα παιδί που του αρέσει να παίζει με τα lego του.
Δεν τρομάζω με τον τεμαχισμό των ηρώων σας. Ούτε με τις κατακόρυφες ανασκαφές στα μύχια τους. Ξέρω ότι αφήνετε και δικά σας κομμάτια εκεί χωρίς φυσικά να μπορώ να τα επισημάνω. Ποιο το νόημα άλλωστε;
Εκτιμώ το χαμηλό προφίλ του περιβάλλοντα χώρου που φωτογραφίζεται με μικρό βάθος πεδίου. Ξέρετε ότι θολώνοντας τον αναδεικνύονται τα πρόσωπα των ηρώων. Μπορεί να μην είμαι ένας απ’ αυτούς μα είναι πια φίλοι μου. Ακραίοι και μισάνθρωποι, ψυχαναγκαστικοί και ονειροπόλοι, διεστραμένοι, σεξομανείς και τρελοί σχεδόν όσο ονειρεύομαι κι εγώ.
Σαν τους ανθρώπους που περνούν απ’ τη ζωή σου κάποια στιγμή και τους θυμάσαι χωρίς ποτέ ξανά να έχεις νέα τους.
Σπίθες φοβιών και παράνοιας παρέα με σκονισμένα φαντάσματα αγκομαχούν δίπλα στα αυτιά μου κι όταν τελειώσει η βόλτα μου αυτή, θα περιμένω πάλι στην προβλήτα.

θα είχα μια σύνδεση εδώ για τον Γιάννη Ξανθούλη μα δεν συμπαθεί θαρρώ τους υπολογιστές όπως κι εκείνοι.

@update : Βρέθηκαν τρείς σελίδες με περισσότερες πληροφορίες εδώ, εδώ κι εδώ (ευχαριστώ MavriDalia)

@ακουστικά.The Who - The seeker

Ειμαι Ψυχάκιας (άνευ ουσίας και σημασίας)

Αγαπημένη μου Μ.

Σήμερα με άφησαν να σου γράψω και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Ελπίζω να μπορείς να βγάλεις τα γράμματα μου, γιατί μετά από τόση ακινησία, δεν μπορώ να κρατήσω καλά το μικρό μολυβάκι που μου έδωσε ο γαμημένος ο νοσοκόμος. Εξ άλλου όλοι εδώ μέσα είναι το λιγότερο, μαλάκες.

 

Δεν σου κρατάω κακία που με παγίδεψες εδώ, ούτε για εκείνον τον γελοίο γκόμενο σου που με χαιρετούσε καθώς με κουβαλούσαν εκείνα τα γομάρια με τις άσπρες ποδιές. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι τόσους μήνες δεν μπορώ να αποδείξω ότι δεν είμαι ψυχασθενής.

 

Όσο εσύ λοιπόν κολυμπούσες σε ωκεανούς ηδονής –όπως φαντάζομαι ότι έκανες- εγώ έτρωγα τη μία ένεση μετά την άλλη, αφού δάγκωσα το λαιμό ενός νοσοκόμου για να ξεφύγω. Πράγμα που, όπως φαντάζεσαι, δημιούργησε κάποιες λανθασμένες εντυπώσεις στο προσωπικό του ψυχιατρείου και βρέθηκα δεμένος με λουριά σ’ ένα κοντό κρεβάτι.

 

Η μαλακία όμως είναι ότι από τότε έχω κατεβάσει τόνους χάπια, κι έτσι όπως είμαι σε καταστολή συμπεριφέρομαι σαν βλαμμένος. Υποθέτω ότι ακριβώς αυτό είχες στο μυαλό σου όταν κατάστρωνες το διαβολικό σου σχέδιο.

 

Ο γιατρός που με παρακολουθεί μου είπε ότι η διαταραχή που έχω λεει δε θα ήταν τόσο σημαντική εάν δεν υπέφερα από κάποιο σύνδρομο του φαλλού ή κάτι τέτοιο, που κάνει τα πράγματα χειρότερα. Δε μου αρκεί λεει που έχω, αλλά θέλω και να γίνω φαλλός. Πίπες δηλαδή που είπε ο Φρόυντ. Στην αρχή νόμιζα ότι τον γιατρό μου τον έλεγαν έτσι, κι έκανα φασαρία. Δεν ήθελα ξένο γιατρό. Αλλά τελικά έμαθα ότι αυτός ο Φρόυντ έχει πεθάνει εδώ και χρόνια και ο γιατρός μου ήταν έλληνας, από τα Γιάννενα.

 

Ένα καλό που βγήκε από αυτήν την υπόθεση είναι ότι μιλώντας με το γιατρό κατάλαβα ότι σ’ αγαπάω ακόμα και μετάνιωσα πραγματικά που έβαλα φωτιά στο σπίτι μας, αλλά θόλωσα τόσο όταν σε είδα να φιλιέσαι μ’ εκείνον τον τσίχλα μπροστά στο παιδί. Άνθρωπος είμαι κι εγώ. Ναι, έχουμε πάρει διαζύγιο –το ξέρω ότι αυτό θα σκέφτεσαι τώρα-, αλλά δεν μπορείς κυρία μου να κάνεις τέτοια πράγματα.

Κι εγώ αντέδρασα υπερβολικά. Έπρεπε να πλακώσω τον τύπο στις μπουνιές και τελείωσε. Αλλά είναι και η αδυναμία απευθείας αντιπαράθεσης που έχω. Ε καλά, δε χρειαζόμουνα τον γιατρό να μου το πει αυτό. Το ήξερα κι από μόνος μου. Τέλος πάντων, ζητάω συγγνώμη και για το καναρίνι μας. Δεν έφυγε όπως νόμιζες .Το έπνιξα γιατί μια μέρα μου μίλησε με τη φωνή του σατανά. Μεγάλη ιστορία, αλλά μετάνιωσα και γι’αυτό. Έπρεπε να σου το πω και να πάμε να μας το διαβάσει κανένας παπάς.

 

 

 

Τώρα νοιώθω πολύ καλύτερα που σου τα είπα όλα.

 

Σε φιλώ

 

 

 

 

Υ.Γ Πήρα κι ένα χαρτί που γράφει περιοριστικά μέτρα. Τι είναι;

---

Στα ακουστικά της πανοπλίας: Tiger Lillies . Pretty Soon(1998)

Dear boss,

Αφεντικό,

Αν η σκληροπετσιά και η άγνοια για αυτά που γίνονται γύρω σας σάς επέτρεψαν να ανησυχείτε και να αναρωτιέστε ακόμα για την τύχη μου και διακόψατε για χατήρι μου την ιερή ανάγνωση της πρωινής σας εφημερίδας, σας ενημερώνω ότι είμαι καλά και πάνω απ’ όλα αξιοπρεπής.

 

Αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί σας με μια επιστολή που απέστειλά με τα ΕΛΤΑ για να ενημερωθείτε όσο γίνεται πιο αργά και να απορείτε βασανιστικά, προσπαθώντας να βρείτε αντικαταστάτη για τη θέση μου. Ουδείς αναντικατάστατος όμως, και εύχομαι αυτές τις ημέρες να είστε εσείς στο πόστο μου και να διεκπεραιώνετε τα ταπεινά μου καθήκοντα.

 

 

 

Δεν σας κρύβω ότι ένα κύμα ευχαρίστησης διαπερνά τη σπονδυλική μου στήλη καθώς, καθισμένος αναπαυτικά δίπλα στο κύμα, χαζεύοντας έναν πλανόδιο ζωγράφο ειδικευμένο στις θαλασσογραφίες, σας γράφω την εξής φράση:

Σας επισυνάπτω αντίγραφα των πωλήσεων. Παρακαλώ όπως τα χώσετε εκεί που ο ήλιος δε λάμπει ποτέ (κοινώς στον κώλο σας, μιας και ποτέ δεν ήσασταν αρκετά έξυπνος για τέτοια προχωρημένα νοήματα).

 

 

 

Υ.Γ: Αν κοιτάξετε από το παράθυρο σας στο δρόμο και δείτε καπνό, μην ανησυχείτε, απλά καίγεται το αυτοκίνητο σας μαζί με όλη τη συλλογή σας με τα CD του Νταλάρα. Δυο καλόπαιδα (500 κιλά και οι δύο) το φροντίζουν αυτή τη στιγμή και όπου να ’ναι φτάνουν στο γραφείο σας. Τους αρκεί να δηλώσετε ότι με 500 ευρώ δεν ζει ο άνθρωπος και ότι κάνατε μεγάλη μαλακία που δε μου δώσατε εκείνη την αύξηση που σας ζητούσα τόσο καιρό.

 

 

 

Κατά βάθος σας αγαπώ,

 

Κ.X.

---

Στα ακουστικά της πανοπλίας: οι ανυπερβλητοι Pearl Jam . No Way (1998)

…’Cause I’ll stop trying to make a difference,
I’m not trying to make a difference, I’ll stop trying to make a difference, No way