inner child truth

child by natalkah@deviantart

Προσπαθήσατε;

Προσπαθείτε ακόμα, βάζω στοίχημα όσο σκληρά μπορείτε. Σκάβετε βαθιά, κινείστε στα εσωτερικά σας σκοτάδια με αυτοπεποίθηση, χαϊδεύετε το κεφάλι του παιδιού μέσα σας, και σίγουροι ότι το στοργικό σας βλέμμα είναι αρκετό για να το κάνει να επιζήσει, το φιλάτε λέγοντας “καληνύχτα γλυκό μου” και κλείνετε την αρχαία πόρτα της ενηλικίωσης πίσω σας.

Δεν είναι βολική η ζωή όταν εκλογικεύεις τα πάντα;

Ίσως και να ξέρετε ότι το εσωτερικό παιδί σας πονάει. Νοιώθει μόνο και θέλει να κουρνιάσει δίπλα σας. Μόνο για απόψε. Δεν είναι βέβαια νέο αυτό. Θα μας ξελασπώσει ο μοντέρνος τρόπος ζωής. Οι απαιτήσεις των σημερινών κοινωνιών, η έλλειψη χρόνου και η δια βίου ανησυχία για την ατομική μας ανάπτυξη. Στο κάτω-κάτω πόσο κοινωνικά αποδεκτός είναι στις μέρες μας ένας ενήλικας που παιδιαρίζει;

Το μαγικό φίλτρο των ενηλίκων. Νόηση ad hoc και custom made. Μαθαίνω για να μπορώ να εκλογικεύω.

Υπάρχει μια απάντηση για όλα.

Υπάρχει και για τα παιδιά μας; Τα εσωτερικά κι εκείνα του έξω κόσμου, τα μυξιάρικα που ταΐζουμε με το ρολόι και ποτέ δεν ακούμε τι λένε. Είναι τόσο δυνατή η βουή από τους δρόμους εκεί έξω…

Κι έτσι, χάνεται η σοφία.

Και κάνεις λες και το παρελθόν σου είναι μαύρη πέτρα που πετάς πίσω απ’ την πλάτη, σ’ ένα ταξίδι σου στο Fontana di Trevi. Μια τσίχλα που κολλάς κάτω απ’ το κάθισμα του αεροπλάνου και δεν θα ξαναδείς.

I’ve got news for you kiddo. Είναι ακόμα εκεί και σε κοιτάει.

Κι όσο εσύ θα προσπαθείς να ισοπεδώσεις και να μηδενίσεις τις μαγικές ιδιότητες ενός παιδιού μόνο και μόνο για να το βοηθήσεις να επιβιώσει μέσα σου ή στον κόσμο, τόσο δεν θα ‘σαι ικανός να γονατίσεις για να έρθουν τα πολύξερα αυτιά σου στο ύψος του.

Σώπα και άκου. Δεν τα ξέρεις όλα διάβολε. Ο δρόμος της αυτογνωσίας ξεκινάει πάντα προς τα πίσω. Να είσαι εκεί. Δωσμένος πάντα. Δεμένος για πάντα.

Δεν είναι τίποτα. Οποιοσδήποτε μπορεί.

To the only adult I have met who practices what I preach. Be well, with all your children