Σχόλια στο Ο κομπάρσος-ξυπνητήρι http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/ I was Spiderman. Now I'm working for the man... Thu, 31 Dec 2009 03:58:06 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: Sadmanivo http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4215 Sadmanivo Mon, 07 Jul 2008 20:15:49 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4215 Ως γνωστόν Dr, κάποιες φάσεις και κάποιοι άνθρωποι με παρασύρουν... ;) Ως γνωστόν Dr, κάποιες φάσεις και κάποιοι άνθρωποι με παρασύρουν… ;)

]]> Από: dr.Uqbar http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4214 dr.Uqbar Mon, 07 Jul 2008 17:43:14 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4214 @noufaro Παρήγορο αυτό... Τείνω να το ξεχνώ συνεχώς! @Βασιλική Στο δικό μας εργό όμως θα έπρεπε να πρωταγωνιστούμε. Θα έπρεπε, μετά την ανασυγκρότηση βεβαίως... @wind Είσαι ο πρωταγωνιστής, αλλά δεν στο έχει πει κανείς γιατί οι λήψεις που κανονίζεις με την κάμερα σου στρέφονται πάντοτε αλλού... Όπως κατάλαβες είναι η απαισιόδοξη πλευρά αυτή! @Αννίτα Ευχαριστώ. Αυτή η απερίγραπτη δύναμη του με κάνει να νοιώθω οίκτο για τις ίδιες μου τις αναιμικές λέξεις. Αυτό συνήθως είναι καλό! @Sadmanivo Ποιός θα το αναλογιστεί αυτό άραγε; Καλά τι ανάπτυξή...προσκυνώ! @Spy Θα έπρεπε να μετακινηθεί στο τέλος... έχεις δίκιο δεν παλεύεται... @noufaro
Παρήγορο αυτό…
Τείνω να το ξεχνώ συνεχώς!

@Βασιλική
Στο δικό μας εργό όμως θα έπρεπε να πρωταγωνιστούμε.
Θα έπρεπε, μετά την ανασυγκρότηση βεβαίως…

@wind
Είσαι ο πρωταγωνιστής, αλλά δεν στο έχει πει κανείς γιατί οι λήψεις που κανονίζεις με την κάμερα σου στρέφονται πάντοτε αλλού…
Όπως κατάλαβες είναι η απαισιόδοξη πλευρά αυτή!

@Αννίτα
Ευχαριστώ.
Αυτή η απερίγραπτη δύναμη του με κάνει να νοιώθω οίκτο για τις ίδιες μου τις αναιμικές λέξεις.

Αυτό συνήθως είναι καλό!

@Sadmanivo
Ποιός θα το αναλογιστεί αυτό άραγε;

Καλά τι ανάπτυξή…προσκυνώ!

@Spy
Θα έπρεπε να μετακινηθεί στο τέλος…
έχεις δίκιο
δεν παλεύεται…

]]> Από: Spy http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4213 Spy Fri, 04 Jul 2008 13:57:54 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4213 Θα ήθελα να σας γράψω διάφορα, αλλά διάβασα αυτό το υπέροχο και συγκλονιστικό ποίημα της Κικής Δημουλά, παραπάνω, και λούφαξα. Να με συγχωρείτε για την αγένειά μου. Θα επανέλθω πιο θαρραλέος... Θα ήθελα να σας γράψω διάφορα, αλλά διάβασα αυτό το υπέροχο και συγκλονιστικό ποίημα της Κικής Δημουλά, παραπάνω, και λούφαξα.
Να με συγχωρείτε για την αγένειά μου.
Θα επανέλθω πιο θαρραλέος…

]]> Από: Sadmanivo http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4212 Sadmanivo Thu, 03 Jul 2008 22:47:16 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4212 <b>Δειλιάζω</b> απίστευτα σαν θεωρώ της εσωτερικής μου μάχης <b>τα πρεπούμενα και τα χρωστούμενα</b>, αυτά που όλοι οι άλλοι απαξιούν σαν μη- υπαρκτά κι αρρωστημένα γεννήματα μιας ανώριμης φαντασίας, κι ακόμα χλωμιάζω μπρος στη δύναμη της μάζας, την κυριαρχία της δημοκρατίας και του μέσου όρου που ονομάζουμε συλλογικότητα, αυτόν τον σατράπη που τρέφεται με τα ακριβά κομμάτια της ατομικότητας, αυτόν τον Πλανευτή (άλλοτε τον λέγανε Διάβολο) που με τη διχαλωτή του λογική προσπαθεί να με πείσει για την υπεροχή του μηδενός απέναντι στο άπειρο. Μα τα 'χουμε ξαναπεί, η Φθορά του αγώνα και οι Αιμορραγίες <b>λίπασμα</b> είναι στη Γη και φόρος τιμής στην Ουτοπία. Ποιός είναι ο πρωταγωνιστής και ποιός ο κομπάρσος, ποιός αποφασίζει τι θα 'μαι εγώ και τι εσύ, Άνθρωπέ μου, αναλογίσου ποιός φωτίζει τα σκοτάδια και ποιός ρουφάει από το φως γιατί αδυνατεί - ή έτσι νομίζει - να παράγει ο ίδιος φως. Θα 'θελα να μπορούσα να σου χαρίσω ξυπνητήρια πολλά, ένα για κάθε πρωινό, ένα για κάθε δείλι, μα είναι είδος δύσκολο κι από καιρό σπανίζει. Θα αρκεστούμε λοιπόν στο δώρο της ελπίδας - <i>από βιασύνη έγραψα "δώρι" κι ίσως να ήταν πιο σωστό</i>. Δειλιάζω απίστευτα σαν θεωρώ της εσωτερικής μου μάχης τα πρεπούμενα και τα χρωστούμενα, αυτά που όλοι οι άλλοι απαξιούν σαν μη- υπαρκτά κι αρρωστημένα γεννήματα μιας ανώριμης φαντασίας,
κι ακόμα χλωμιάζω μπρος στη δύναμη της μάζας, την κυριαρχία της δημοκρατίας και του μέσου όρου που ονομάζουμε συλλογικότητα, αυτόν τον σατράπη που τρέφεται με τα ακριβά κομμάτια της ατομικότητας, αυτόν τον Πλανευτή (άλλοτε τον λέγανε Διάβολο) που με τη διχαλωτή του λογική προσπαθεί να με πείσει για την υπεροχή του μηδενός απέναντι στο άπειρο.
Μα τα ‘χουμε ξαναπεί, η Φθορά του αγώνα και οι Αιμορραγίες λίπασμα είναι στη Γη και φόρος τιμής στην Ουτοπία.
Ποιός είναι ο πρωταγωνιστής και ποιός ο κομπάρσος, ποιός αποφασίζει τι θα ‘μαι εγώ και τι εσύ, Άνθρωπέ μου, αναλογίσου ποιός φωτίζει τα σκοτάδια και ποιός ρουφάει από το φως γιατί αδυνατεί – ή έτσι νομίζει – να παράγει ο ίδιος φως.
Θα ‘θελα να μπορούσα να σου χαρίσω ξυπνητήρια πολλά, ένα για κάθε πρωινό, ένα για κάθε δείλι, μα είναι είδος δύσκολο κι από καιρό σπανίζει.
Θα αρκεστούμε λοιπόν στο δώρο της ελπίδας – από βιασύνη έγραψα “δώρι” κι ίσως να ήταν πιο σωστό.

]]> Από: Αννίτα http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4211 Αννίτα Thu, 03 Jul 2008 15:37:13 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4211 ΕΛΑΝΘΑΝΕ. Οτ' ήμουν ένας άνθρωπος που όλο με σκυμμένο το κεφάλι με περπατάγανε οι δρόμοι, αυτό πράχθηκε φανερά σας. Σας το αφήνω. Απάνω του λοιπόν, αποκεφαλίστε το, μοιράστε το σ' όσες υποτιμήσεις θέλετε -πως γην και ύδωρ έδωσα σε φόβους και σήκωσε κεφάλι η ηττοπάθεια-, ρίξτε το ολόκληρο σ' όσες αδιαφορίες σας κι άλλο πεινάνε, πετάξτε το σε δυο παλιογραμμούλες τύμβο. Όμως πως σκύβοντας ατένιζα ουρανό, αυτό δε θα τ' αγγίξετε. Επράχθηκε κρυφά σας, το έκρυψα καλά στην ασφαλή του κεφαλιού μου τη λιμοκτόνα στάση. <b>Σκύβοντας ουρανό ατένιζα</b>. Που έφτιαξα από πτώσεις. Μαζεύοντας σπυρί σπυρί ό,τι δεν αφομοίωνε το ύψος. Έζησα, τεντωμένο δίχτυ από κάτω, να συγκρατώ, να περισώζω λογής λογής διάττοντες αυτοκτόνους, τα φωτεινά τους υπολείμματα, εκεί που όλο και χάνει ύψος, όλο και πιο πολύ αποχρυσώνεται της μολυβιάς τους η κραυγή και λυπηρά απολεπταίνει η αιχμή της εξαφάνισής τους. Έζησα, τεντωμένο δίχτυ από κάτω, να σώζω λυπηρότητες, κραυγών αποχρυσώσεις, αιχμών τα φωτεινά υπολείμματα, εξαφανίσεων αιχμές. Έζησα, συνταιριάζοντας τις πτώσεις με τις παράταιρες αιτίες τους, για να μην πάει χαμένο το χαμένο. Αυτό δε θα τ' αγγίξετε. Είναι από εύφλεκτο <i>εγώ</i>, θα με τινάξει όλη στον αέρα σας. ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ. Πολύτιμο κι αγαπημένο ποίημα, γιατρέ. Πολύ. Σου το αφήνω εδώ. Γιατί η 'έκρηξη' στο τελευταίο τρίστιχο, είναι εκκωφαντική σειρήνα και διαβολεμένο ξυπνητήρι. Γιατί όλο κι όλο πρέπει μια ξηλωμένη ραφή, για να μπορούν τα βαθιά στις τσέπες μας κρυμμένα ν' ατενίζουν ουρανό. Την καλησπέρα μου. ΕΛΑΝΘΑΝΕ.

Οτ’ ήμουν ένας άνθρωπος
που όλο με σκυμμένο το κεφάλι
με περπατάγανε οι δρόμοι,
αυτό πράχθηκε φανερά σας.
Σας το αφήνω. Απάνω του λοιπόν,
αποκεφαλίστε το,
μοιράστε το σ’ όσες υποτιμήσεις θέλετε
-πως γην και ύδωρ έδωσα σε φόβους
και σήκωσε κεφάλι η ηττοπάθεια-,
ρίξτε το ολόκληρο
σ’ όσες αδιαφορίες σας κι άλλο πεινάνε,
πετάξτε το σε δυο παλιογραμμούλες τύμβο.

Όμως πως σκύβοντας
ατένιζα ουρανό,
αυτό δε θα τ’ αγγίξετε.
Επράχθηκε κρυφά σας,
το έκρυψα καλά
στην ασφαλή του κεφαλιού μου
τη λιμοκτόνα στάση.

Σκύβοντας ουρανό ατένιζα.
Που έφτιαξα από πτώσεις.
Μαζεύοντας σπυρί σπυρί
ό,τι δεν αφομοίωνε το ύψος.

Έζησα,
τεντωμένο δίχτυ από κάτω,
να συγκρατώ, να περισώζω
λογής λογής διάττοντες αυτοκτόνους,
τα φωτεινά τους υπολείμματα,
εκεί που όλο και χάνει ύψος,
όλο και πιο πολύ αποχρυσώνεται
της μολυβιάς τους η κραυγή
και λυπηρά απολεπταίνει η αιχμή
της εξαφάνισής τους.
Έζησα,
τεντωμένο δίχτυ από κάτω,
να σώζω λυπηρότητες,
κραυγών αποχρυσώσεις,
αιχμών τα φωτεινά υπολείμματα,
εξαφανίσεων αιχμές.
Έζησα,
συνταιριάζοντας τις πτώσεις
με τις παράταιρες αιτίες τους,
για να μην πάει χαμένο το χαμένο.

Αυτό δε θα τ’ αγγίξετε.
Είναι από εύφλεκτο εγώ,
θα με τινάξει όλη στον αέρα σας.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ.

Πολύτιμο κι αγαπημένο ποίημα, γιατρέ. Πολύ.
Σου το αφήνω εδώ.
Γιατί η ‘έκρηξη’ στο τελευταίο τρίστιχο, είναι εκκωφαντική σειρήνα και διαβολεμένο ξυπνητήρι.
Γιατί όλο κι όλο πρέπει μια ξηλωμένη ραφή,
για να μπορούν τα βαθιά στις τσέπες μας κρυμμένα
ν’ ατενίζουν ουρανό.

Την καλησπέρα μου.

]]> Από: wind http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4210 wind Thu, 03 Jul 2008 12:51:56 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4210 Ο!! Η γλυκιά λήθη του ύπνου που μας συνεπαίρνει σαν σε ταξίδι σε απόμακρο μέρος, γεμάτο εμπειρίες και συναισθήματα.. Κομπάρσοι για τους άλλους ναι!!! Μα... Πρωταγωνιστές για μας εξάλλου δικιά μας είναι η λήθη.... Μην βιαστείς να προγραμματίσεις κανένα ξυπνητήρι σε καμία χρονική στιγμή Εσύ είσαι ο Πρωταγωνιστής και θα έρθει μόνο του, είναι το καλύτερο.... Βιολογικό Ρολόι !!!!!! Ο!!
Η γλυκιά λήθη του ύπνου που μας συνεπαίρνει
σαν σε ταξίδι σε απόμακρο μέρος,
γεμάτο εμπειρίες και συναισθήματα..
Κομπάρσοι για τους άλλους ναι!!! Μα…
Πρωταγωνιστές για μας εξάλλου δικιά μας είναι η λήθη….
Μην βιαστείς να προγραμματίσεις κανένα ξυπνητήρι σε καμία χρονική στιγμή
Εσύ είσαι ο Πρωταγωνιστής
και θα έρθει μόνο του, είναι το καλύτερο….
Βιολογικό Ρολόι !!!!!!

]]> Από: Βασιλική http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4209 Βασιλική Thu, 03 Jul 2008 07:01:26 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4209 κομπαρσοι ειμαστε οι περισσοτεροι... υπαρχουν φορες που νιωθω οτι εμεις ομως στηριζουμε το εργο... του δινουμε κινηση, οπτικη, ακουστικη... δινουμε στους πρωταγωνιστες περιγραμμα... και τουτο ειναι που απαραιτητους μας κανει... καλον σας υπνο... ( ανασυγκροτηση κατ' εμε... ) κομπαρσοι ειμαστε οι περισσοτεροι…
υπαρχουν φορες που νιωθω οτι εμεις ομως στηριζουμε το εργο…
του δινουμε κινηση, οπτικη, ακουστικη…
δινουμε στους πρωταγωνιστες περιγραμμα…
και τουτο ειναι που απαραιτητους μας κανει…

καλον σας υπνο…
( ανασυγκροτηση κατ’ εμε… )

]]> Από: noufaro http://panoplia.wordpress.com/2008/07/01/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%83%ce%bf%cf%82-%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9/#comment-4208 noufaro Wed, 02 Jul 2008 21:35:16 +0000 http://panoplia.wordpress.com/?p=475#comment-4208 Ακούμε γιατρέ μου! Και πριν ακούγαμε.. νομίζω. Ακούμε γιατρέ μου!
Και πριν ακούγαμε.. νομίζω.

]]>