Little prayers and prophets

Αφρίζουν οι προσευχές κάθε Κυριακή πάνω απ’ τα νοσοκομεία. Γεμίζουν τα δωμάτια, τους ορόφους και μετά μαζεύουνται στις ταράτσες σα διογκωμένες σαπουνόφουσκες, σχηματίζοντας κυψελοειδή φαντασμαγορικά σχήματα ορατά από το διάστημα.
Περιμένοντας να ακουστούν όσο κρατήσουν.Αλυχτούν οι φωνές των προφητών στους διαδρόμους. Μοιράζουν τύψεις κι ελπίδα. Φορούν άσπρες ποδιές και δεν κοιτούν στα μάτια. Σπάνια ίσως. Σπάνια όπως εσύ που ξενυχτάς πάνω στο προσκεφάλι του παιδιού σου.

Μα ποιος να ‘ταν εκείνος που έλεγε πως δεν υπάρχει αγάπη; Κάποιος ανόητος σίγουρα, απαίδευτος, ήδη νεκρός από καιρό που ζήλεψε τούτη την επίγεια παράνοια που ζούμε.

“Κακοφορμισμένοι δαίμονες ακούστε το ραδιόφωνο μου και σκάστε από χαρά. Σκάστε σε αμέτρητα κομμάτια φτιάχνοντας κόκκινα λουλούδια”

Είπα και δυνάμωσα την ορχήστρα του Les Baxter με το Voodoo dreams voodoo.
Αύριο θα ‘χει κρύο κότες. Και δε θα φτάσετε ποτέ το θάρρος μιας μητέρας.

Όσο κι αν προσπαθήσετε.
Όσο κι αν προσπαθούμε.

art by mehmeturgut