Hunter in confusion

Ο κυνηγός μούλιαζε τα πόδια του μέσα σε μια ροζ λεκάνη με αιθέρια έλαια ευκαλύπτου και άπλωνε στα χέρια του μια κρέμα με άρωμα λεβάντα.

Το αποψινό του θήραμα, μια ξανθιά γύρω στα εικοσιπέντε καθόταν στη διπλανή πολυθρόνα και ξεφύλλιζε βαριεστημένα κάποιο περιοδικό μόδας.
“Ακόμα;” Μουρμούρισε κατσούφικα.
“Λίγο ακόμα μωρό.” Είπε ο κυνηγός. “Δυο λεπτά μούλιασμα ακόμα. Αν θέλεις μετά μπορείς να με βοηθήσεις στο λιμάρισμα.”
“Πφφφ” έκανε η ξανθιά πετώντας το περιοδικό στο πάτωμα.-Που έχει πάει η αγριάδα των αντρών;
-Η αγριάδα;
-Ναι. Το δωμάτιο μυρίζει σαν γυναικεία μπιζουτιέρα. Κι εκεί που κάποτε κρεμούσες τα κεφάλια των θηραμάτων σου, υπάρχουν έργα του Ντεγκά, του Μονέ και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Αν το ήξερα θα ερχόμουν με έναν Λωτρέκ κι ένα κουτί σοκολατάκια cherry.
-Που το ήξερες ότι μ’ αρέσουν τα σοκολατάκια; Θα ήταν πολύ γλυκειά μια τέτοια κίνηση από μέρους σου, μα νομίζω ότι με ειρωνεύεσαι λιγάκι.
-Λιγάκι; Μα σου το λέω καθαρά. Δεν είσαι ο κυνηγός που περίμενα. Ήθελα να είμαι θήραμα. Επέλεξα να με αιχμαλωτίσεις για να ικανοποιήσεις οποιαδήποτε σου ορμή, σκέψη ή εμμονή. Είμαι δική σου κι εσύ…. (λυγμοί).
Ο κυνηγός σκούπισε τα πόδια του κι έσυρε την λεκάνη παραπέρα. Κάθισε δίπλα της κι ακούμπησε την παλάμη του στον αυχένα της.

-Μην κλαις καλή μου. Το ξέρεις ότι δε φταις εσύ. Είσαι πιο όμορφη από ένα ουράνιο τόξο του Μάρτη και πιο δροσερή από πρωινή δροσοσταλίδα.
Είναι δικό μου πρόβλημα αυτό. Δεν είμαι σίγουρος αν θέλω πια να κυνηγάω. Δεν ήμουν καν σίγουρος όταν σε αιχμαλώτισα γιατί έπρεπε να το κάνω αυτό.
Φαίνεται νομίζω ότι περνάω μια περίοδο σύγχυσης και αβεβαιότητας σχετικά με το ποιόν μου.

…βλέπεις προσπαθούσα πάντα να γίνω καλύτερος σ’ αυτό που κάνω. Να νοιώθω τι αρέσει στο θήραμα. Δεν περνούν πια οι βάρβαροι τρόποι. Χρειάζεται πνεύμα, τρυφερότητα και αισθητική πια το παιχνίδι. Χρειάζεται κατανόηση, ηρεμία, συντακτικό, λεξιλόγιο κι όμορφες μυρωδιές.

Η ξανθιά τον κοίταξε με δυο υγρά μάτια όλο απορία.
-Ήταν η μυρωδιά;
-Δεν ξέρω. Είναι πολλά που παγιδεύουν ένα θήραμα. Πάρα πολλά. Δουλεύοντας τα όμως με τον καιρό, έχασα τη μονοδιάστατη λογική του κυνηγού. Τα ζωώδη ένστικτά μου υποχώρησαν και κλείστηκαν σε μια μικρή σφαίρα.
-Μια σφαίρα;
-Ναι, κάπου εδώ στο υπογάστριο.
-Εκεί είναι λοιπόν τα αρχέγονά σου ένστικτα; Ο πρωτόγονος ανδρισμός σου; Δως το μου!
-Πως; Έτσι;
-Έτσι. Χρειάζεσαι και διαδικασία.
-Ναι. Σκεφτόμουν να μαγειρέψω ιταλικό. Έχω κι ένα καλό cabernet του 2004.

-Πφφφ… έκανε ξανά η ξανθιά. Νοιώθω σαν κυνηγός τώρα. Μήπως θέλεις και γλυκόλογα; Να μου πεις για τα παιδικά σου χρόνια;
-…
-Ξέρεις τι; ‘στο καλύτερα. Δεν είμαι έτοιμη ακόμα να γίνω κυνηγός.
-Πιστεύεις ότι δεν ήσουν εξ αρχής;
-Όχι. Δεν ήμουν. Πάντα ήμουν θήραμα και δεν έχω διάθεση να το συζητήσω αυτή τη στιγμή. Αντίο.
-Κρίμα τέτοιο κρασί…

all add photos by Rankin (again)