how do you scream? (orgasm collector)
Το Beautiful agony είναι ένα site για λίγους. Με τον υπότιτλο Facettes de la petite morte συλλέγει videos ανθρώπων από όλον τον κόσμο, πάνω ακριβώς στη στιγμή του μικρού τους ερωτικού θανάτου και τους διαθέτει στα πεινασμένα μάτια έναντι μικρού τιμήματος.
Οι ιθύνοντες αυτού του παράξενου project ισχυρίζονται ότι είναι το πιο ερωτικό πράγμα που μπορεί να δει κανείς χωρίς καθόλου γυμνό (μιας και τα video είναι πάντα τραβηγμένα από το λαιμό και πάνω των πρωταγωνιστών).
Αρρωστημένο; Υπερβολικό; Ανώμαλο; Πρωτότυπο; Ποιος άραγε θα μπορούσε να το κρίνει;
Για $14.95 το μήνα μπορείς να βιώσεις πέντε νέους οργασμούς την εβδομάδα, συν ένα μεγάλο αρχείο από παλαιότερους, στην περίπτωση που δεν μπορείς να βιώσεις έναν πραγματικό.
Βρέθηκε λύση και γι αυτό…
Δεκέμβριος 1, 2007 στο 12:40 μ.μ
Γαμότο πάλι πρώτος πέρασα. Αλλά αυτή τη φορά κύριος, δεν θα πώ τίποτα θα κρατηθώ με νύχια και με δόντια.
Άντε και στα δικά μας.
Δεκέμβριος 1, 2007 στο 3:06 μ.μ
Breath,
Συμφωνώ ότι αυτή η στιγμή (όταν είναι αληθινή) είναι μοναδική.
Το να υποκριθείς είναι μία χιονόμπαλα που γίνεται χιονοστιβάδα.
Το αν είναι ανώμαλο, αρρωστημένο ή όχι, έχει να κάνει με τη χρήση που κάνει κάποιος.
Ψηφίζω αληθινή ευχαρίστηση, έστω κι αν δεν προβληθεί διαδικτυακά.
Δεκέμβριος 1, 2007 στο 6:15 μ.μ
Ωωωωω, ααααα, ναι, ναι, ναι!
Σου βγάζω το καπέλο αγαπητέ Breath Collector!
Πάνε περίπου 4 - 5 χρόνια που πρωτοέπεσα στο Beautiful Agony, κατάφερα να δω και μερικα βιντεάκια - δείγμα, μου είχε φανεί τόσο πολύ όμορφο, σχεδόν ποιητικό…
Σκέφτηκα ότι πολλές φορές έχω πέσει σε video art σε εκθέσεις εικαστικών, και έχω σκυλοβαρεθεί ή έχω μείνει με ένα ερωτηματικό πάνω από το κεφάλι μου - εντάξει, όχι πάντα, το ομολογώ, πάντως όμως σε τέτοιες περιπτώσεις αναγνωρίζω το οικουμενικό, καθολικό μεγαλείο της απλής μαλακίας, την καθημερινής, της αφτιασίδωτης πανανθρώπινης μαλακίας…
Και είναι τόσο υπέροχη και τόσο τρυφερή και τόσο γλυκιά, που ακόμα κι αν λέμε “μικρό θάνατο” τον οργασμό, στη πραγματικότητα είναι ένα απίστευτα δυνατό “ΝΑΙ” στη χωρίς ανάγκη για ταρατατζούμ, ζωή μας.
Σ’ευχαριστώ που μου το θύμισες!
υ.γ1.: μη παρεξηγήσεις σε παρακαλώ τον Χαχανούλη, τα είπαμε και την άλλη φορά, κατά βάθος είναι πολύ καλό παιδί…:))
υ.γ.2.: Πάντα αποτελούσε απορία μου…Γιατί χρησιμοποιούμε την έκφραση “ο μαλάκας” με τον τρόπο πόυ τη χρησιμοποιούμε? Κομμάτι υποκριτικό μου φαίνεται…, και αυτό το ισχύει για τη πλειοψηφία του υβρεολόγιου που βασίζεται τόσο πολύ σε σεξιστικούς χαρακτηρισμούς!
Δεκέμβριος 2, 2007 στο 6:29 μ.μ
@dim
Κύριος; Θαυμάζω την εγκράτεια σου σίγουρα (ποιός ξέρει τι ήθελες να πεις)
και στα δικά σας!
@vassia
Σίγουρα έχει να κάνει με τη χρήση του πράγματος η συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση, και οπωσδήποτε δεν κατηγοριοποιείται εύκολα κάτι που για τον καθένα έχει διαφορετικό βάρος, ακόμα και νόημα…
Αρχικά τουλάχιστον χρειάζεται παιδεία (ως μορφή τέχνης)!
@ζαν
Το καπέλο σας το βγάζω εγώ που ξέρατε κάτι τέτοιο για 4-5 χρόνια!
Όσο για τα εικαστικά video art αν και δεν επιδιώκω να παρακολουθήσω, συμφωνώ απολύτως (κάποια previews δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα).
Το καθολικό μεγαλείο της καθημερινής μαλακίας πραγματικά με συνεπήρε ως έκφραση, αν και η συζήτηση περί υγ.2 θα ήταν δαιδαλώδης και τείνει προς μια βαριά φιλοσοφική ανάλυση!
(Δεν παρεξηγείται ο Χαχανούλης. Ποτέ! Μια χαρά τον βλέπω…κύριος)
Δεκέμβριος 3, 2007 στο 12:50 μ.μ
Κάποια πράγματα …….
δεν έχει νόημα να τα βλέπεις …..
δεν έχει νόημα να τα λές…..
το κυρίως νόημά τους είναι να τα ζεις!!!!!!!!!!!!!
Good Morning Mr Breath…
Δεκέμβριος 3, 2007 στο 2:24 μ.μ
Tώρα όμως που πέρασαν άλοι τρείς δεν κρατιέμαι.
Τι πας και βρίσκεις βρε άτιμο. Δηλαδή από όοοοοολη την ιντερνετική σούπα αυτό επέλεξες…γιατί άραγε γιατίιιι?
Δεκέμβριος 3, 2007 στο 6:12 μ.μ
@Wind
Προφανώς…
καλησπέρα
@dim
Μα είναι πρωτότυπο, δυνατό και σπάνιο. Τι άλλο να ζητήσεις; ε;