all you need is love
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι αγάπη…
Κι ένα μέρος για να μείνεις…
με γερά κουφώματα για να σε προστατεύουν απ’ τους βοριάδες και τις βροχές.
Και νερό για να ξεδιψάς, να τσαλαβουτάς και να βάζεις μπουγάδα.
Και ψωμί, μακαρόνια και γάλα για να δυναμώσεις. Όπως και λάδι.
Φρούτα για τις βιταμίνες σου και μια δωδεκαριά ασπιρίνες για τα κρυολογήματα.
Χρειάζεσαι και χαρτί. Ξυλόμπογιές κι ένα μαλακό μολύβι για να ζωγραφίζεις τα όνειρα σου.
Χρειάζεσαι και ηλεκτρικό για να διαβάζεις τι ονειρεύτηκαν εκείνοι που πέρασαν από δω πριν από ‘σένα για να μην κλαίς όταν απελπίζεσαι.
Μα θέλεις και μια δουλειά για να τα βγάζεις πέρα. Κι ένα ηλεκτρικό σίδερο για να μην πηγαίνεις με τα τσαλακωμένα στη δουλειά, και… μα πως το ξέχασα, έστω μια σκάφη για να πλένεις τα ρούχα σου.
Μια σκληρή καρδιά για να επιβιώσεις εκεί έξω…
και μουσική, γλυκά, λουλούδια, καφέ και ζωηρά χρώματα στους τοίχους. φωτογραφίες των αγαπημένων σου, παιδικά παραμύθια, ευωδιαστές βροχερές μέρες, φίλους, εχθρούς, αλμυρά δάκρυα να γεύεσαι τις λύπες και άπειρα λάθη να μαθαίνεις.
Κι αν μέσα σ’ όλα αυτά κάποια στιγμή χαθείς μη σε τρομάζει.
Πάντα θα χάνεται η αγάπη, κάτω από ένα βουνό ασυναρτησίες.
12/10/2007 στο 16:29
@sadmanivo
Είναι τόσα πολλά σ’ αυτό το μωσαϊκό που έχω κουραστεί να μετράω χρώματα.
@kira
Ευχαριστώ!
@South of the River
Βεβαίως! Οι ελπίδες για εμάς είναι. Η μετενσάρκωση τους προβληματίζει!
@Μαρινα Γ….. εμπυρη γνωση
φωνάζω…
12/10/2007 στο 15:36
weguboΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ….χναρι αφησε,
ετσι για ανασα….
11/10/2007 στο 15:44
@Breath Collector
Αντιθέτως, με χαροποιείς ιδιαιτέρως. Γιατί έτσι έχω ακόμα ελπίδες κι εγώ…
Χαιρετώ! Α, καλησπέρα!
11/10/2007 στο 00:20
Αγάπη, πού ’ναι η εκκλησιά σου
βαρέθηκα πια στα μετόχια.
Γ. Σεφέρης
«Fog», 23-24. Στροφή, 1931. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974. 16.
11/10/2007 στο 00:02
Και ελπίδα…
Και όνειρα…
Και πίστη…
Α, το μωσαϊκό μιας ζωής έχει πολλές ψηφίδες, ακόμη κι αν τα χρώματα φαίνονται μονότονα
10/10/2007 στο 19:06
@south of the river
Θα σε λυπήσω, αλλά δεν την κατάφερα ακόμα να μετακομίσει εδώ!
Χαίρετε…
10/10/2007 στο 19:04
@dreamerland
Τα αναγκαία κακά είναι πολλά και κρύβονται κάτω από το πέπλο αυτής της λέξης…
@angelab23
Τώρα ανάμεσα στην καρδιά και το στομάχι θα επέλεγα τελικά το δεύτερο (αυτό χρειάζεται και καθόλου καρδιά) μα θα μου χαλούσε τη χημεία των λέξεων!
@χνουδι
Τιμή μου!
10/10/2007 στο 14:37
Καλησπέρα. Δεν έχω καταλάβει αν “μετακόμισες” εδώ χνούδι, ή αν κάτι άλλο άλλαξε, ή, ή…
Έχεις καιρό να περάσεις να αφήσεις τα φώτα σου από μένα!
Είδα και τους λατρεμένους Puressence δίπλα… 23 Νοεμβρίου Gagarin. Το νου σου!
Περαστικός ήμουν!
Χαιρετώ…
10/10/2007 στο 10:58
Ναι σε όλα και την τελευταία πρόταση εγώ σου την κλέβω κανονικά να την βάλω κάτω από τον σύρτη να την βλέπω να, να, να…
όμορφο. Ό-μο-ρφο…
09/10/2007 στο 06:11
ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ,, ΜΙΑ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ,, ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΩ ,,ΚΙ ΕΝΑ ΓΕΡΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ,,.ΑΛΛΑ ΜΕΝΩ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ – ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ…
08/10/2007 στο 21:27
Την αγάπη τη χρειάζεσαι, οι ασυναρτησίες είναι αναγκαίο κακό…