Street Art Collage: Pity deo
Θέλουμε να σε πλησιάσουμε
Να νοιώσεις ευλογημένος και τυχερός
Ο οίκτος είναι ένα κέρμα.
Χωρίς απόδειξεις και πιστοποιητικά. Διώχνει μακριά τους εφιάλτες -ξέρεις πόσο αβάσταχτοι και αμέτρητοι υπάρχουν-
Κάν’το! Θα προτιμούσες να μην κοιμηθείς απόψε;
Σεπτέμβριος 25, 2007 στο 11:08 π.μ.
Εσένα τη θεά Νέμεση καλώ…
Ερινύες μου γλυκιές, μην με ακούτε την τρελή, εμένα κάψτε στο ταψί… Είμαι ένοχη και εγώ, όσο είσαι εσύ, όσο είναι και αυτοί…
Σεπτέμβριος 25, 2007 στο 8:44 μ.μ
‘Ο οίκτος είναι ένα κέρμα’
Ναι, σωστό αυτό, μα είχε την αίσθηση και τον ήχο βουρδουλιάς..
Και σωπαίνουν οι εφιάλτες (και οι ενοχές) μ’ ένα κέρμα μοναχά; Αυτοί δεν ξέρουν από παζάρια και πάντα επιστρέφουν για κατιτίς ακόμα.
Ας είναι, αν είναι να περάσει η νύχτα ήρεμα και να μη σκαλώσει στο σύθαμπο.. Ας είναι..
Καλό βράδυ!
Σεπτέμβριος 25, 2007 στο 9:43 μ.μ
Έχω κάνει καριέρα στον ηλεκτρικό 6 χρόνια Πετράλωνα – Μαρούσι….όπως καταλαβαίνεις μετά τους πρώτους μήνες άντε και χρόνο σταμάτησα….
Μετά τύψεις έδωσα στη γιαγιά δεν έδωσα στο ναρκομανή, έδωσα στον καμένο περισσότερα από το παιδάκι…με πιο κριτήριο;;;
Σεπτέμβριος 26, 2007 στο 5:40 μ.μ
@rakuneta
Ποιος γλύτωσε ποτέ από δαύτες;
Μα κανείς; Όλοι ένοχοι ή όλοι αθώοι. Καμιά σημασία σου λέω…
@αννίτα
αίσθηση και ήχος βουρδουλιάς, ναι! Έλειπε αυτό από τον χαρακτηρισμό!
Μα αυτές οι ενοχές κρατάνε λίγο. Ίσα να φύγει το κέρμα από τα δάχτυλα σου.
@mavridalia
Μετά από τόση χρήση συνηθίζεις (ευτυχώς) και γίνεσαι καχύποπτος και άκαρδος. Άραγε γίνεσαι ποτέ τελείως pity-free?
Σεπτέμβριος 27, 2007 στο 12:07 π.μ.
Ω, ναι. Ο αστικός οίκτος έχει πόστο και ωράριο. Και πρόγραμμα, ίσως. Ανθρωπιά δεν ξέρω αν έχει.
Ίσως να φαίνεται κέρμα, μα στην πραγματικότητα είναι επιταγή. Μια επιταγή ηθικής φύσης. Ο σύγχρονος αστός ψάχνει να βρει τον γρήγορο δρόμο για το έλεος.
Καλησπερούδια