Εκκενώσεις

Πως εκκενώνεις το σπίτι σου;
Οι φλόγες πλησιάζουν, μα δεν μπορείς να πιστέψεις. Μερικά μέτρα μακριά, μα δεν κουνιέσαι παρά την τάση για φυγή. Πόδια ριζωμένα στο χώμα.

Θα γίνουν κάρβουνο όλα. “Φύγετε”.
Που;
Οι φλόγες θα φάνε το μέρος που γεννήθηκες. Δε θα υπάρχει τίποτα αύριο εκεί. Κι εσύ άνθρωπος δίχως παρελθόν. Σχεδόν αγέννητος. Τι προτιμάς; Λεν ότι ο θάνατος της φωτιάς είναι φριχτός.
Κάποιος να βοηθήσει. Ήρθαν άνθρωποι μεγάλα van. Δημοσιογράφοι.
Να καταγράψουνε τη φρίκη. Νωθροί και άμαθοι στις μάχες τέτοιου είδους. Πες τους τι νοιώθεις και θα φύγουν.
Φύγε κι εσύ. Σώσε τον εαυτό σου. Μάζεψε τα παιδιά σου κοντά να τα προσέχεις και τρέξε μακριά.
Μην έρθεις ούτε αύριο. Το μόνο που θα δεις θα είναι τεθλιμένα κλιμάκια της ηγεσίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πονούν μαζί σου, μα σε διαβάζουν. Αύριο θα σε χρησιμοποιήσουν. Εσένα και το πάθημα σου. Εσένα και το δίκαιο που σε πνίγει. Την παράφωνη οργή σου. Ποιος φταίει; Γιατί; Τι σημασία έχει για έναν αγέννητο;

Το ξέρουν όλοι πως οι ανίσχυροι το δίκιο τους δε βρίσκουν σ’ αυτή τη γη.
Τουλάχιστον πολέμησες εσύ. Κι εσύ, κι εσύ. Μακάρι κι εγώ. Μα μόνο βλέπω.
Και δεν είναι μόνο το ότι θα μπορούσα να ήμουν στη θέση σου. Άλλωστε όλοι δεμένοι ήμαστε σ’ αυτό το φριχτό τσίρκο.
Τσίρκουλο με θέαμα τον δυνατό να τρώει με γυρισμένη πλάτη στον αδύναμο που αργοπεθαίνει.
Πάντα έτσι ήτανε. Για πάντα έτσι θά ‘ναι.

Βρέχει εδώ τώρα. Βρέχει στα βόρεια. Ειρωνικά σκάζουν οι σταγόνες στο μπαλκόνι μου και κοροϊδεύει η θεία δίκη.
Ο απο μηχανής θεός ξύπνησε στραβά και πάλι.

Γιατί;

φωτό από το skai.gr