Μαύρο καλοκαιρινό

Αυτές τις μέρες το νερό δεν προλαβαίνει να κρυώσει στο ψυγείο. Κάθεσαι και ψάχνεις παγάκια μα ξεχνάς ότι ήσουν τόσο πτώμα χτες για να γεμίσεις εκείνα τα απαίσια αυτοσφραγιζόμενα γαλάζια σακουλάκια. Ζεσταίνεσαι και ξεφυσάς, νωχελικά κινείσαι κι ανασαίνεις μπροστά στην τηλεόραση. Κοιτάξου. Σχεδόν δεν κινούνται οι βολβοί των ματιών σου.

Έτσι που βλέπεις ειδήσεις παραμιλάς. Είναι σκατά η ζωή μάλλον κι αυτό το καλοκαίρι.

Άλλοι τα περνάνε βέβαια αυτά. Όχι εσύ. Σε κάποια άλλη πόλη, σε άλλη χώρα, σε παράλληλη διάσταση. Τι σημασία έχει; Λες και θα συνεχίσεις να προβληματίζεσαι μετά τη λήξη του δελτίου ειδήσεων. Θα συνεχίσεις; Ναι;

Συγγνώμη που σε υποτίμησα. Εγώ ξέρεις δε συνεχίζω. Δε σκέφτομαι τίποτα. Μόνο προσπαθώ να σκεφτώ λίγο πιο περίτεχνες και εντυπωσιακές βρισιές για τον εαυτό μου και το ανθρώπινο είδος.

Εμπρησμοί και εγκλήματα πάθους. Κλιματιστικά και εμπόριο ναρκωτικών. Αυτοκίνητα σε κακοποιημένη άσφαλτο, αυτοκτονίες και καταχρήσεις δημοσίου χρήματος. Σκουπίδια και συλλήψεις αθώων. Ταυτόχρονος οργασμός τεράτων. Σ’ αρέσει;

Μ’ αρέσει. Είναι ο μόνος τρόπος για να γίνουμε πλούσιοι κάποτε.

Ή μακαρίτες.

Ζούμε στα άκρα έτσι;

Θα κατεβούμε ποτέ στους δρόμους;

Περιμένεις την επανάσταση;

Έστω, καθώς κοιμόμαστε στο απαλό μας μαξιλάρι από πούπουλα αμερικανικού ονείρου.

Συγχώρεσε με για τη μιζέρια. Δε θα ‘λεγα τίποτα αν δεν ένοιωθα το χέρι της στον ώμο μου.

Καληνύχτα.

To πανηλίθιο αυτό μαξιλαράκι μπορείτε να το παραγγείλετε μόνο χονδρική σε κιβώτιο των 24 τεμαχίων στο jetinflate.com