Ποιος φοβάται την αυτοβελτίωση;
Πιστεύω στην αυτοβελτίωση. Ναι… νομίζω πως είναι καλό για κάποιον να έχει αναλύσει το εγώ του στο έπακρο ώστε να γνωρίζει από πρώτο χέρι να ελαττώματα του. Το καλύτερο βέβαια δεν είναι να μάθεις ζεις με αυτά, μα να τα αποδεχτείς και να τα αγαπήσεις, μα ποτέ ο ψυχαναγκασμός δε βοήθησε κανέναν. Ως εκ τούτου, το κάθε ον με κάποια στοιχεία αυτογνωσίας θα επιθυμεί πραγματικά να αλλάξει κάποια στοιχεία του εαυτού του.
Σημαντικό είναι βέβαια χωρίς τη βοήθεια κάποιου κοντινού προσώπου, γεγονός που συνήθως εγείρει παράπονα του τύπου “προσπαθείς να με αλλάξεις” ή “δε σ’αρέσω όπως είμαι” και η αυτοβελτίωση χάνεται μαζί με την ψυχραιμία του εκάστοτε φιλότιμου αυτογνωσιακού.
Οφείλω να ομολογήσω ότι σε αντίθεση με τα όσα πιστεύω για την αυτοβελτίωση, τα συναφή συγγράμματα πάντα μου την έδιναν στα νεύρα. Πως να αποκτήσετε φίλους, πως να κάνετε τους άλλους να σας λένε ναι, πως να τη ρίξετε στο κρεβάτι σας, πως να κερδίζετε πάντα κτλ κτλ. Φτηνιάρικες εκδόσεις συνήθως, με ευτελή εξώφυλλα και χαρούμενους επιχειρηματίες να ηδονίζονται πάνω από τα κεφάλια των υφισταμένων τους. Όχι, όχι και πάλι όχι.
Αλλά να που το διαδίκτυο το άλλαξε κι αυτό. Έχω δει κατά καιρούς πολλά. Μα εκτός από τους κράχτες του στυλ “πως να γίνετε πλούσιος σε ένα μήνα” και άλλα πανομοιότυπα τα οποία άνετα μπορούν να θεωρηθούν εξαπάτηση, βρήκα και κάποια ενδιαφέροντα. Κι άλλοι βρήκαν, όπως ο Shaun Boyd στο lifereboot ο οποίος ισχυρίζεται ότι λίγο-πολύ κάποια τέτοια συγγράματα σε ηλεκτρονική μορφή άλλαξαν τη ζωή του. Εδώ που τα λέμε κάποια φαίνονται άκρως ενδιαφέροντα και είπα να τα ρίξω μια ματιά:
- Most People Are Depressed For a Very Good Reason
- How to Find What You Love to Do
- 10 Reasons You Should Never Get a Job
- Need a Reboot?
- 18 Lessons I’ve Learnt About Blogging
Αγγλικά ξέρουμε, οπότε.. happy reading!
Εδώ και ολόκληρο το άρθρο του Shaun.
Ιούλιος 26, 2007 στο 9:31 π.μ.
Σωστά μιλάς.
Μόνο που για ν’ αλλάξει κάποιος κάτι, πρέπει πρώτα να το δει.
Να το αναγνωρίσει και να κατανοήσει την αναγκαιότητα της αλλαγής.
Να πιστέψει στο καλύτερο που έρχεται.
Και στη δική του μπόρεση.
Τ’ άγνωστο φοβίζει.
Κι η αυτοβελτίωση, η διαδρομή της και το αποτέλεσμα βέβαια, είναι πράγματα άγνωστα.
Ενώ το προσφιλές της συνήθειας, η βολή μας όπως λέμε…
Όσο για τα λαϊκά ή λαϊκίζοντα έντυπα του είδους θα συμφωνήσω.
Θα συμπληρώσω όμως ότι ναι, προφανώς κάποιους βοήθησαν.
Ο καθείς και τα όπλα του, ωραία.
Και δεν το λέω βέβαια με διάθεση ελιτίστικη.
Να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι μπορούμε;
Αμ δε…
Ιούλιος 26, 2007 στο 8:02 μ.μ
πολλοί φοβούνται την αλλαγή, ακόμη κι αν αυτή προσδιορίζεται ως βελτίωση…
θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία… η ελευθερία να αλλάζεις, να εξελίσσεσαι, να μη βαλτώνεις, να μην εγκλωβίζεσαι στα δίχτυα των στερεοτύπων…
Ιούλιος 27, 2007 στο 6:50 π.μ.
@Καπετάνισσα
Ένα από τα δύσκολα πάντα ήταν η αυτογνωσία.Η αλλαγή όμως… μοιάζει τόσο ακατόρθωτη συνήθως -ειδικά όταν έχει κατασταλάξει κάποιος- που φαντάζει κωμωδία να σου λένε κάνε τα πράγματα έτσι ή αλλιώς.
Τώρα, ποιος μπορεί να γίνει καλύτερος άνθρωπος… δεν ξέρω. Δε γνώρισα ποτέ κανέναν που να έγινε για πάντα. Ίσως για λίγο…μα αυτό συμβαίνει με άλλα βιβλία!
@dreamerland
Ναι… είναι όλα αυτά τα “να μην” που πρέπει να επαναλαμβάνουμε συνέχεια για να μην παραστρατήσουμε από τον σωστό δρόμο της αλλαγής.
Η αλλαγή κουράζει και φοβίζει. Σωστά.
Λίγοι μπορούν μου φαίνεται.