Last.fm (Δεν ξαναβγαίνω απ’το σπίτι)

Πάνε μερικές μέρες που ξανα-ανακάλυψα αυτό το εργαλείο του σατανά. Όχι τον υπολογιστή, για το last.fm μιλάω. Και κυρίως για το προγραμματάκι που κατεβάζεις με την εγγραφή σου εκεί.

Είναι ένα μικρό ραδιοφωνάκι με ένα όμορφο εικονίδιο. Το τρέχεις, γράφεις το όνομα ενός συγκροτήματος ή καλλιτέχνη κι εκείνο αρχίζει να παίζει ολόκληρα τραγούδια, όχι μόνο αυτού που ζήτησες, μα και οτιδήποτε σχετικό υπάρχει. Έτσι μπορείς να ανακαλύψεις κανούρια πράγματα, όπως και να τα μαρκάρεις με μια καρδιά (love), ή να τους βάλεις χ (ban) και να μην τα ξανακούσεις.

Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον απ’ότι φαίνεται. Ξεκινώντας από Beatles ακολούθησα την εξής διαδρομή: Zombies, the Who, Creedence clearwater revival, the Doors, Tom Petty, Grateful dead, Eric Clapton, Bruce Springsteen και άλλα.

Σίγουρα δε θα βρείτε Τσιτσάνη και Βαμβακάρη μα θα βρείτε Γιαννάτου, Ιωαννίδη, Αρβανιτάκη, Αλεξίου και Πουλόπουλο.

Φυσικά υπάρχει η κλασσική καλή λειτουργία του last.fm που φυτεύεται στον media player ή στον winamp σου και καταγράφει τι ακούς, συμβάλλοντας στα tops του last.fm. Και για όσους έχουν blog, τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα. Μπορείς πλέον να έχεις μουσική πανεύκολα στη σελίδα σου χωρίς να την ανεβάζεις πουθενά. Σκαρώνεις απλά ένα playlist (με 15 τραγούδια τουλάχιστον) και παίρνεις και το ωραίο τους widget για τη σελίδα σου. Και παίζει (το δικό μου είναι κάτω δεξιά).

Λοιπόν… λέω να μείνω εδώ μιας και δε βρήκα ακόμα beach bar που να μην παίζει techno.

Και για τους πιο pathetic τύπους, μπορείτε να δοκιμάσετε karaoke στο singshot ή να διαβάσετε αυτό το εκπληκτικό άρθρο του mashable για όλες τις μουσικές web εφαρμογές.