Σχόλια στο Monster inside

Από: Zoe

Zoe — Wed, 13 Jun 2007 08:50:45 +0000

Δυνατό!
Το τέρας που όλοι κάποτε γινόμαστε. Αυτό που δεν[;] είμαστε εμείς…
Έχουν δίκιο, αποπνέει ερωτισμό, αληθινό και θηριώδη, αδηφάγο και λαίμαργο, όπως στα αληθινά πάθη.
Μα πιο πολύ από όλα μου άρεσε η επιλογή της εικόνας…
πιο ταιριαστό τέρας δεν θα μπορούσες να βρεις…
[Έλειψα λίγο από τούτα τα μέρη, κι άρχισα να τα διαβάζω πρωθύστερα… Χθες το τελευταίο, σήμερα το προτελευταίο…]

Από: druqbar

druqbar — Sun, 10 Jun 2007 15:40:52 +0000

Sadmanivo
Όχι, δε γίνεται να σκοτωθεί, έτσι είναι. Είναι το κάθε τι που περιέχει και το καλό και το κακό. Δε γίνεται αλλιώς. Τα πάντα είναι σε μια ισορροπία. Σπανίως αέναη.
Αυτό το τέρας; Ναι. Προς το παρόν τείνω να κερδίζω. Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη
Αλλά…τα βαριέται κανείς αυτά;

I.P.Potis
Τι κάνετε;
Να μου φιλήσετε το Armystan!

Desposini_Savio
Θέμα εσωτερικού διαλόγου και εμπειριών ίσως.
Αν σε παρηγορεί, είχες το δίκιο σου. Θα μπορούσε να μεταφραστεί με αυτό τον τρόπο σε πολλά πολλά σημεία του.

Από: Desposini_Savio

Desposini_Savio — Fri, 08 Jun 2007 17:41:22 +0000

περίεργα πράγματα…
μάλλον αντιλαμβάνομαι με παράξενο τρόπο τι διαβάζω μερικές φορές!

Από: I.P.Potis

I.P.Potis — Fri, 08 Jun 2007 17:39:49 +0000

Χαιρετισμούς Mr. Hydkenstain.

Από: Sadmanivo

Sadmanivo — Fri, 08 Jun 2007 15:43:13 +0000

Πόσο πραγματικό είναι.. Μα ακούστηκε η άποψη να σκοτωθεί. Δε νομίζω πως γίνεται αυτό. Δε σκοτώνεται ένα κομμάτι του εαυτού, μόνο αλλάζει. Εκτός κι αν εννοήθηκε συμβολικά.
Αγαπητέ druqbar, σε κόβω για καλό θηριοδαμαστή. Μέχρι και που θα στοιχημάτιζα υπέρ σου, σε ένα αγώνα με το τέρας.
(Το τερατάκι μέσα μου εκφράζει τη συμπαράστασή του στο τερατάκι μέσα σου… Σ’ ένα τέτοιο κόσμο, πως υπάρχουν άνθρωποι που βαριούνται;;;)

Από: druqbar

druqbar — Fri, 08 Jun 2007 15:21:37 +0000

Desposini_Savio
Δεν ξέρω… μήπως είχε μια πλευρά την οποία δεν εντόπισα;
Πάντως προοριζόταν για κάτι μόνο σκοτεινό, κακό και άδικο.

scalidi
Το δίκαιο; Ναι. Έτσι κι αλλιώς ατροφεί έναντι του αδίκου πάντοτε!

markosthegnostic
Όχι απλώς κάτι ξέρανε με τα διονυσιακά όργια, σχολή έφτιαξαν. Παρ’όλα αυτά, κανείς δεν έχει την πολυτέλεια του ενός εαυτού. Όλα θα ήταν τόσο προβλέψιμα τότε…

Denis
Είναι δύναμη; Είναι ανοησία της αυτογνωσίας; δεν ξέρω.
Είναι εύκολο. Απλά κοιτάς προσεκτικά και επίμονα το μέσα.

Αγνωστη
Οι διχασμένες προσωπικότητες κυβερνούν.
Έστω…σέρνουν τις κανονικές μας!

lupa
Κανείς δεν γλυτώνει, πολύ σωστά το λες.
Ναι… μάλλον πιστεύω ότι μας οδηγεί. Καλώς ή κακώς. Αλλα να το σκοτώσεις; Πως; Όλα έχουν τον κακό τους εαυτό.

Από: lupa

lupa — Fri, 08 Jun 2007 12:59:42 +0000

Από αυτό το τέρας δε γλιτώνει κανείς μας. Η καταστροφική μανία του δε είναι τέτοια που θα τρόμαζε καρχαρία, πάνθηρα, λιοντάρι μετά από μέρες νηστείας.
΄Νομίζουμε ότι το σκοτώνουμε κι όμως αυτό θεριέυει. Μήπως όμως αυτό μας οδηγεί?

Από: Αγνωστη

Αγνωστη — Fri, 08 Jun 2007 08:45:07 +0000

Είναι η μέρα φαίνεται.. είναι το δεύτερο κείμενο που διαβάζω για διχασμένες προσωπικότητες!

Χμμ.. φοβάμαι πως ταυτίστηκα με το τέρας

Από: Denis

Denis — Fri, 08 Jun 2007 07:24:30 +0000

Πoυ την κρύβεις τόση δύναμη ?!!!!!
«Άμα με δεις απόψε, δε θα ‘μαι εγώ…. Θα ‘ναι το τέρας μου»
Άντλησα αρκετή………..

Από: markosthegnostic

markosthegnostic — Thu, 07 Jun 2007 11:46:31 +0000

τι ωραίο να μη είναι ο εαυτός του ο καθένας μας μερικές φορές, πολύ καλό μάλιστα, κάτι ξέρανε με τα διονυσιακά όργια…