Mind Kung fu | 功夫

Μάτια κλειστά. Τρέχω όσο πιο δυνατά μπορώ.
Ώρα πολύ σε ευθεία στα τέσσερα τετραγωνικά του δωματίου.
Πρόσκρουση στη μπαλκονόπορτα. Άλμα πριν τα κάγκελα. Το ωστικό κύμα του μένους μου είναι κίτρινο. Το νιώθω στην πλάτη να εκρήγνυται.
Τρεις τούμπες μέχρι το έδαφος. Προσγείωση στις μύτες. Καθόλου σκόνη. Χέρια σε θέση. Με λεν Σιντάρτα. Αναπνέω ακίνητος. Εκπέμπω ζέστη απ’ το μέτωπο νοιώθοντας κόμπους τον ιδρώτα να με γλύφει.

Ισορροπία. Απότομη περιστροφή. Συσπείρωση με τα χέρια στα γόνατα. Απελευθέρωση και οριζόντια πτήση. Νότια. Προβολή τον πελμάτων. Χέρια ανοιχτά. Μελωδίες σφυρίζει ο άνεμος στ’ αυτιά.
Γαντζώνομαι σε κάποιον τοίχο. Χωρίς βαρύτητα. Με λεν Γαβριήλ. Δυο ακτίνες γαλάζιου φωτός ξεπηδούν απ’ τα μάτια μου. Περπατάω προς την κορυφή του ανθρώπινου έργου. Λιώνουν οι σοβάδες δακρύζοντας σα βούτυρο. Κάποιοι μαζεύονται κοιτάζοντας με απορία και τρόμο. Κοιτώ για λίγο κάτω. Τρέμουν. Τι φοβούνται; Έτσι κι αλλιώς η παγωμένη μου ανάσα θα τους κάνει να ξεχάσουν.

Φτάνω στην κορυφή και μ’ ένα βήμα αιωρούμαι. Χέρια φτερά, πόδια οριζόντια. Με λεν Αζραέλ και κατεβαίνω φλεγόμενος προς τη θάλασσα χωρίς βιασύνη. Το Άλφα και το Ωμέγα μου σε κατακόρυφη πτήση. Σε λίγο θα σκάσω στην παγωμένη θάλασσα, σαν αυθαίρετος κομήτης αυτογνωσίας σκορπίζοντας τα κομμάτια του περιβλήματος μου από δω κι από κει.

Βυθίζομαι. Κάτω απ’ την επιφάνεια, μα πάνω από τα πάντα. Δεν ξέρω τίποτα. Δεν είμαι τίποτα. Θα κοιμηθώ κάτω από έναν κόκκο άμμου χιλιάδων χρόνων. Χαμένος μα ευτυχισμένος.

Είμαι όλα. Και όλα είναι εγώ.
Νους σα νερό. Όλα τίποτα.

@artwork.Balance by jensequel