Lost Postcard #3

postcard_3.jpg

@ακουστικά.Menomena-thePelican

@elements by mandyy-eShovel

4 σχόλια προς “Lost Postcard #3”

  1. ion Λέει:

    Σχετικά με την κινητοποίηση της Παρασκευής για την Αμαλία, σας ενημερώνουμε ότι:

    α) Την Παρασκευή 1η Ιουνίου, όλοι οι bloggers θα ανεβάσουμε ένα post με τον κοινό τίτλο “Για την Αμαλία”.
    β) Το τελικό κείμενο που θα αποσταλλεί με e-mail σε υπουργεία, αρμόδιους φορείς, κλπ έχει ήδη αναρτηθεί και όποιος θέλει μπορεί να το αντιγράψει και να το δημοσιεύσει (όχι πρίν την Παρασκευή). Επίσης θα βρείτε λίστες με links, μεταφρασμένα κείμενα και δελτία τύπου.
    γ) Έχει ανοίξει ένα προσωρινό blog για την τελική φάση του συντονισμού της όλης προσπάθειας, με τίτλο Για την Αμαλία -

    http://giatinamalia-blog.blogspot.com/. Όσοι θέλετε να συνεισφέρετε ώστε να δικαιωθεί κάποτε ο αγώνας της Αμαλίας, μπορείτε να ενημερωθείτε από εκεί για όλες τις λεπτομέρειες της συλλογικής αυτής δράσης. Δηλώστε συμμετοχή για να γίνετε contributors και ενημερώστε όσους μπορείτε!!

  2. nightmare…..

  3. Αννίτα Λέει:

    Αυτά τ’ αμέτρητα δάχτυλα.. με νύχια λεπίδες. Χέρια αρπαχτικών. Απρόθυμα ακόμα και να παζαρέψουν. Αρπάζουν με τη σιγουριά ότι όλα, έτσι κι αλλιώς, τους ανήκουν. Ο νόμος της ισχύος. Ο τρόπος που σκέφτονται τα ‘υψηλά-δυνατά’ και δύσοσμα ανθρωπάρια.
    Ασφυξία κι ένα μυαλό που προσπαθεί να στροφάρει, δίχως οξυγόνο.. Και τώρα τί κάνω; Μένω και προσπαθώ ν’ αντισταθώ; Φεύγω τρέχοντας να σωθώ; (μα αυτοί δεν ντρέπονται πισώπλατα κάποιον να χτυπήσουν) Μήπως να σκεφτώ τί διαπραγματεύσεις, συμβιβασμούς και παραχωρήσεις θα μπορούσα να κάνω..για δυο ανάσες μοναχά;

  4. Είναι εφιάλτης Αλεξάνδρα. Και είναι αληθινός…

    Χωρίς οξυγόνο στροφάρει το μυαλό Αννίτα μα ανάποδα. Και κανείς δεν ξέρει τι παράγει τότε, ούτε πού θα καταλήξει.
    Παντού grabbing hands. Παντου…

Δεν επιτρέπονται σχόλια.