to Do

Πεθαίνω από αδιαφορία. Σέρνομαι σα βαρεμένο φίδι στις πόρτες και τα παράθυρα αποζητώντας απλά το επόμενο εκατοστό που θα γλιστρήσω λίγο πιο πέρα. Δέχομαι αδιαμαρτύρητα τα πάντα. Οποιαδήποτε σοφία, ανοησία ή αντιαισθητική παραμορφωμένη οντότητα που θα βρεθεί μπροστά μου.
Κολλημένος σε μια γωνιά συλλογιέμαι. Τι συλλογιέμαι; Καλή ερώτηση. Δεν έχω ιδέα. Σκέψεις ενός γευστικού μεζέ στη βάση της ανθρώπινης τροφικής αλυσίδας. Θα μπορούσα και να μη σκέφτομαι καν. Το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο. Ίσως δε, να κοιμόμουν καλύτερα.
Όταν κάνεις σκέψεις που θα μείνουν σκέψεις απλά περνάς την ώρα σου στη γωνιά σου.
Λουφάζω στην αδράνεια. Από τότε που έμαθα ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να αλλάξω τον κόσμο, μόνο λουφάζω.
Παραίτηση. Τι ηλίθια κατάσταση μυαλού.
To do: Να γίνω και μοιρολάτρης. Είναι ευκολότερο πια.
To do someday: Να κρεμαστώ από μια θρησκευτική πνευματικότητα. Ίσως και να νιώσω καλύτερα με τα προκαθορισμένα τελετουργικά. Έτσι κι αλλιώς διαμέσου του φόβου του θανάτου θα φτάσω εκεί αργά ή γρήγορα. Why wait then ?
To do too: Να αρχίσω να καταναλώνω δημητριακά κάθε πρωί. Μοιάζουν τόσο ευτυχισμένοι οι άνθρωποι στις διαφημίσεις που το κάνουν. Είναι γελαστοί, πλένουν τα αυτοκίνητα τους τις Κυριακές πάνω στο ιδιωτικό γρασίδι τους, ανεβοκατεβαίνουν ακούραστα τις τριώροφες μεζονέτες τους και διαβάζουν ευτυχισμένες ειδήσεις στις εφημερίδες.
Αν πιστεύω ότι αυτά είναι πραγματικά; Δεν πέφτω στην παγίδα σας δήθεν σκεπτικιστές. Πρέπει κάτι να πιστέψω. Κουράστηκα να διερωτώμαι για τα πάντα. Ίσως είναι ώρα να σταματήσω να ψάχνω κρυμμένα μηνύματα. Να νομίζω ότι μπορώ να διαβάσω ανάμεσα από τις γραμμές.
Με εξαντλούν οι εφιάλτες του κόσμου. Με φρικάρει που αυτό το βαγόνι τσουλάει πάνω σε ψυχές. Μα θα συνεχίζω να στάζω την αστική μου αδιαφορία, σ’ ένα ποτήρι μέσα απ’ το φιδίσιο δόντι μου.
To do: Να σταματήσω να σκέφτομαι ασυναρτησίες. Πως θα γίνει όμως;

@βιντεόφωνο.Black Rebel Motorcycle Club – Weapon of choice
@todo-template.diyplanner