Overwhelmed
Πράσινο αερόστατο ασφυκτικά γεμάτο συναισθήματα, τινάζει τις ραφές του και σκάει μπροστά μου.
Νεκρώνουν οι νευρώνες των χειλιών.
Γυαλιστερό μήλο κατρακυλάει περνώντας ανάμεσα απ’ τα πόδια μου.
Ατροφικά τα χέρια σταυρώνονται λουφάζοντας στο στέρνο.
Κορίτσι εκπέμπει ιαματικές ακτίνες λέιζερ μέσα απ’ τα μάτια του.
Κοιτώ μέσα από ένα καμένο μπουκάλι coca cola υπνωτισμένος.
Καταρρέω κι ένα κίτρινο χαρτάκι πετάγεται απ’ την πτώση μου.
Μισοδιαβάζω:
«Θέλω να κλέψω λίγο χρόνο να σου δώσω»
@ακουστικά.Deus-Theme from Turnpike
@artwork.Ruckus rodeo by Red Grooms
24/04/2007 στο 21:35
Μανιτάρι. Πορτοκαλί, με μωβ λωρίδες.
Φύτρωσε θεόρατο, στο ψάθινο χαλάκι της εξώπορτας.
Όρθιος, στις μύτες των ποδιών, τεντώνεσαι και κοιτάς.
Πάνω στην πορτοκαλί ομπρέλα, μια κάμπια που καπνίζει.
Σου φυσά στα μάτια, κίτρινο συννεφάκι από καπνό και σου λέει: ‘Το ρολόι σου, δεν έχει πλέον δείχτες.. βέργες από μαλακό ζαχαρωτό ήτανε κι αυτοί, και με όρεξη τους έφαγες’!!
Νομίζω ότι έφτασε η ώρα, με καλσόν στο πρόσωπο και νεροπίστολο στο χέρι, να ληστέψουμε την τράπεζα του χρόνου.. μερικές ώρες για τον εαυτό μας και άλλες τόσες, για όσους και όσα αγαπάμε. Πολύ μου άρεσαν οι εικόνες σου και ό,τι φανερώνουνε αυτές, καλέ μου ντόκτορ.
Καλό σου βράδυ
24/04/2007 στο 21:37
αυτά τα post-it είναι μαγικά.
κολλάνε στα μάτια και ξεκολλάνε στην καρδιά.
24/04/2007 στο 23:19
ναι, χρόνο, χρόνο, κι εγώ αυτό ζητάω συνέχεια, αλλά χρόνο πιο πίσω στο χρόνο…
25/04/2007 στο 06:38
@Αννίτα
Έφτασε η ώρα να έχω σχόλια καλύτερα απ’το ποστ!
Ευχαριστώ
@global
Τα μαγικά post-it τα κρατάμε για τις μαγικές λέξεις.
Ξεκολλάνε, ξεκολλάνε.
@markosthegnostic
Χρόνο πιο πίσω στο χρόνο;
How cool is that?
Μ’αρέσει πολύ ως ιδέα αλλά δεν ξέρω κατά πόσο… ξέρεις.
25/04/2007 στο 11:50
που εχει περισσευμα χρονου να κλεψω κι εγω λιγο? αν το βρειτε να μου πειτε…( αν και φοβαμαι πως ξερω ηδη την απαντηση…)
Καλημερες…
25/04/2007 στο 16:44
Mοναδικοί, πανέμορφοι, κατακίτρινοι χαρτοπόλεμοι, βάλσαμο στις καρδιές των ανθρώπων…
Ξεγέλα τον χρόνο. Ζαβολιές κάνε του και κλέβε στιγμές. Φτάνουν…
25/04/2007 στο 18:38
χρόνος.
^^
το καλυτερο δώρο γιατρέ.
επίσης πολύ ωραίο το σχόλιο της αννιτας όπως επεσήμανες και συ .
26/04/2007 στο 06:27
**Tamara de Lempicka
Να τον ψάχνεις πάντα, ακόμα κι αν ξέρεις την απάντηση… (και την ξέρουμε όλοι εδώ που τα λέμε)
Καλημερα
**Χνούδι
Αν τον γυρίσω ανάποδα και του αδειάσω τις τσέπες… Φτάνουν!
**thelastrealanwnymous
Δώρο, ναι.
Γιορτάζω
26/04/2007 στο 09:27
κλεμμενος χρονος…
γιατι;
γιατι να ειναι ετσι;
απλα ρωτω…
26/04/2007 στο 17:36
@Βασιλική
Ότι δε χαρίζεται, πρέπει να κερδίζεται.
Αστική σκληρότης!
29/04/2007 στο 21:27
Χρόνος! Πολύτιμος όσο λίγα πράγματα! Μακάρι να μπορούμε να τον χαρίζουμε επιλεκτικά εκεί που αξίζει!
Πολύ όμορφο και το κείμενο και η εικόνα και οι Deus στο soundtrack!