Βρόχινος

Βρόχινες σταγόνες έφτιαξαν μια παρωδία λίμνης μπροστά μου πέφτοντας απαλά. pH 1.5. Όξινη. Κατεβάζει ψυχές απ’ τον ουρανό. Ψυχές εκείνων που γεννήθηκαν και πέθαναν ανούσια χωρίς να αφήσουν ίχνος πίσω.
Και κάποια βροχερά πρωινά σαν κι αυτό, δραπετεύουν εγχεόμενες μέσα στις σταγόνες που πέφτουν στη γη.
Οι πρώτες, τσακίζονται πάνω στις πέτρες και στα κρύα μάρμαρα. Τσαλαπατώνται από τα λάστιχα των αυτοκινήτων ή καταπίνονται από νεαρά βατράχια στην εξοχή. Οι επόμενες απλά πνίγονται αφανίζοντας το φορτίο τους μαζί με τα φιλόδοξα σχέδια.
Μένουν και κάποιες που στολίζουνε τα φύλλα κάποιου ψηλού δέντρου ή τις κορυφές εκτάσεων με απάτητο γρασίδι. Κι όταν το νερό εξατμιστεί ελεύθερες πια πετούν στις πόλεις και στις συναθροίσεις των ανθρώπων ψάχνοντας μια δεύτερη ευκαιρία.

Κοίταξα κάποιες που στολίσαν το μπουφάν και τα παπούτσια μου.
Πώς να τις πω ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα πάνω σ’ αυτό το σώμα;

@ακουστικά.Starsailor-Good souls

@photo.Relics of the rain by ~ThisSideThatSong