Πέρα από τους τεχνοκρατικούς ορισμούς, τις λίστες, τις εφημερίδες, τις εκδόσεις, τα hits, τα ranks, τα feeds και τα comments υπάρχει ένας κόσμος που δεν ορίζεται με συμβατικά μέσα.
Ποιά έρευνα θα δείξει πως πετάγεσαι απ’τον ύπνο για να γράψεις, ή που ντύνεσαι παρατηρητής κάθε πρωί καταγράφοντας τα αόρατα και τα αμυδρά;
Ποιός γραφιάς θα σου πει πως είναι όταν ψάχνεις κατάλληλες λέξεις να ντύσεις τον ποταμό μέσα σου οταν κατεβάζεις λεξικά, ψάχνεις και σημειώνεις σα μανιακός με μια κούπα καφέ που έχει από ώρα κρυώσει;
Ποιά λίστα θα χωρέσει τη θλίψη, τη χαρά, την ωμότητα, τη λύσσα, τις πληγές και τους εφιάλτες σου που τόσο παράξενα μοιράζεις εδώ κι εκεί; Την ψύχωση σου που μοιράζονται και άλλοι; Τα νέα μηνύματα από ανθρώπους μακρυά χιλιόμετρα που νοιώθουν κάτι τέτοιο;
Σε ποιόν να εξηγήσεις το γιατί, το πως, την τρέλα, το ψώνιο κι αυτό το δυσνόητο μεράκι να φτιάχνεις κόσμους; Την κούραση που αδιαφορεί για σένα και το βλέμμα σου που κοιτάει σε άλλους ορίζοντες;
Πείτε τους πόσο δύσκολο είναι…
Και βρείτε μου μια τέτοια λίστα.
Γιατί ακόμα και ο χειρότερος blogger είναι καλύτερος από πολλούς ανθρώπους που ξέρω.
Μίλησα.
Αφήστε με τώρα να επιστρέψω στις σημαντικές μου ασημαντότητες και να βλέπω τα πράγματα έτσι υπερβολικά…
υγ. Αφορμή γι αυτό μπορεί να στάθηκε το ένθετο του Ε.Τ. μα οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω καμία πρόθεση να υπονομεύσω την πολύ καλή και δύσκολη έρευνα που έγινε για την έκδοση του. Θεωρώ το αποτέλεσμα πολύ καλό και αξιοπρεπές (κι ας ήταν η λίστα ήδη διαβασμένη και out of date). Και μόνο το γεγονός ότι μου έδωσε τροφή για σήμερα είναι αρκετό (αν και θα το προστιμούσα σε ιλουστρασιόν!)
