Ηλεκτρική πανσέληνος
Νοιώθω;
Νοιώθω το σβέρκο του συνομιλητή μου στα χέρια μου. Σφιχτά.
Νοιώθω.
Νοιώθω επιτέλους κάτι τόσον καιρό μετά.
Έναν ηλεκτρισμό που κάθεται πάνω στη θολή μιζέρια της πόλης.
Η Σελήνη…
Με κάλυψε σαν πέπλο κι εμένα. Έμεινα ακίνητος.
Χωρίς διάθεση για κίνηση ή ομιλία.
Χωρίς επιθυμία καμιά.
Κάθισε πάνω στις μηχανές των αυτοκινήτων και τις πάγωσε.
Οι αλαφροίσκιωτοι έπεσαν σε κατάθλιψη και στα μαγαζιά φυσάει μελαγχολία.
Οι υπόλοιποι υπάρχουν αδιάφορα όπως πάντα.
Απόψε τα φαντάσματα των ερωτευμένων ίσως να εκδικηθούν.
Κι εγώ θα ψάξω σε τραγούδια τον ηλεκτρισμό της μητέρας σελήνης που μυστικά εξακολουθεί να μας εξουσιάζει πεισματικά.
Electricity όπως την είδαν οι:
02/02/2007 στο 17:53
μ’αρέσει αυτός ο ηλεκτρισμός που λες. αν και στο τέλος τα φαντάσματα με αγρίεψαν.
02/02/2007 στο 18:02
ώρα για απόδραση…ας το σκάσουμε με τα φαντάσματα των ερωτευμένων
03/02/2007 στο 11:00
“τι είν’ η γαλήνη
τι ειν’ η γαλήνη
αν συγχωρέσεις τον εαυτό σου
λένε πως βρίσκεις την απάντηση γραμμένη στη σελήνη”
βασικά ξέχασα την ύπαρξή της χτες βράδυ! αδιάφορη?.. οχι γιατί παρ’όλο που την ξέχασα, μπορεί και να με επηρέασε! προσπαθώ να γίνω όμως -αδιάφορη!
πιστεύεις στην αδιαφορία dr? εγώ νομίζω όχι τελικά… δεν υπάρχει αδιαφορία. μόνο φόβοι, άμυνες, δειλία και συμφέροντα. η αδιαφορία δημιουργήθηκε σαν έννοια από τους φοβιτσιάριδες, τους δειλούς και τους συμφεροντολόγους για να ωραιοποιούν τα ελαττώματα αυτά…
χμ πρώτο μου comment στο καινούριο σου στέκι.
ωραίο το φτιαξες κι αυτό!
άντε βάλε καφέ γιατί ακόμα να ξυπνήσω!
makia
*****
03/02/2007 στο 13:07
Την καλημέρα μου….
03/02/2007 στο 22:32
Παίζει πάρτι με φαντάσματα ερωτευμένων;
03/02/2007 στο 23:28
Καλησπέρα και μέσω του νέου site! Όμορφα καμωμένο.
Όσο για την Σελήνη, τι να πω; «Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’αρέσουν…» κατά τον ποιητή. Χάνουμε και βρίσκουμε τους εαυτούς μας μέσα από παράξενες «φεγγαροπλανεμένες» διαδρομές. Η σοφή μας πυξίδα προτροπή, ε γιατρέ μου;
Να ‘σαι καλά!
04/02/2007 στο 07:56
**alexandra
Ο ηλεκτρισμός που σε πιάνει από τους ώμους και σε πιάνει στον ύπνο συνήθως.
Μην αγριεύεσαι…φαντάσματα είναι και οι σκοτεινές πλευρές μας.
**candyblue
Να το σκάσουμε; Και που να πάμε άραγε;
**bereniki
Αυτός ο στίχος των σπαθιών μου γύρισε στο μυαλό κάποια στιγμή. Μα απάντηση δεν παίρνεις απο’ κει.
Σε επηρέασε. Φαίνεται. Την ξέχασες, αλλά αναθεώρησες. Πολλοί χρειάζονται απλά μια ευκαιρία.
Πιστεύω στην αδιαφορία. Υπάρχει παντού γύρω μας. Θα ήθελα κάποτε να γίνω κι εγώ γιατί προς το παρόν ωραιοποιώ από δειλία. Καλά το είπες.
Καλώς ήρθες κι από δω τότε…καλός ο καφές;
**Natalia
Καλημέρα (της άλλης μέρας)
**MåvяiÐåliå
Δεν είναι πάρτι, αλλά μπορεί να γίνει αν μαζευτούμε και φέρεις και κανένα οινόπνευμα
**noufaro
Η πυξίδα μας νομίζω έχει από καιρό σταματήσει να είναι σοφή. Μπερδεύτηκε μέσα σε αλληλοεξουδετερόμενα μαγνητικά πεδία.
Τα φεγγάρια τα μισούμε όπως ο ποιητής γιατί ακόμα μας εξουσιάσουν.
Καλώς ήρθες!
05/02/2007 στο 08:03
Va8utata alh8ino. Tis kalhmeres mou
05/02/2007 στο 10:13
Η δύναμη της Σελήνης…
δεν ρίχνει τους αλαφροΐσκιωτους απλά σε μελαγχολία…
ορίζει τις ζωές τους…
05/02/2007 στο 17:24
**Fraoula
Εφ’όσον το ένοιωσα κι εγώ που νόμιζα ότι δεν ήμουν ποτέ κάτω από την εξουσία της…
Καλησπέρα.
**dreamerland
Τελικά μάλλον ορίζει πολλές ζωές. Απλά σου παίρνει καιρό να το σεβαστείς και να το δεχτείς…
Μεγάλη δύναμη…