Υπόνοια σύσπασης
Μάτια γεμάτα δάκρυα αντανακλούν εκείνο το θλιμμένο φως που τρεμοπαίζει στις σταγόνες που μαζεύονται στις άκρες τους.
Κι εγώ κοιτώ αμέτοχος. Μου σφίγγεται η καρδιά.
Το λεω αλήθεια. Κομμάτια πάγου γίνεται η φωνή μου.
Και καταριέμαι ‘κείνον το δαίμονα που περιμένει από την κάθε ψυχή να κουβαλήσει μόνη της το μισερό φορτίο. Όπου κι αν είναι. Χιλιάδες μίλια μακριά ή στην απέναντι καρέκλα βαστώντας τις καταβολές μπουκέτο από τσουκνίδες.
Κι ύστερα κάποιες φτωχές ψυχές κοντά μου θά ‘ρθουν με μόνο μέλημα ένα χαμόγελο μου, σίγουρο πλέον πως χαμογελώντας τους θα αμβλυνθεί ο πόνος.
Κι εγώ και πάλι αμέτοχος θα τις κοιτώ χωρίς ούτε μια υπόνοια σύσπασης στη γραμμή των χειλιών μου.
Τι ον που είμαι οκνηρό, χρήσιμο πουθενά.
@ακουστικά.Live-I walk the line
24/01/2007 στο 17:08
Uqbar πόσο κοντά μου είναι αυτή η αίσθηση της αδυναμίας βοήθειας, της αδράνειας και της μηχανοποίησης των πάντων – εγώ αισθάνομαι μέσα μου – όσο κι αν το κρύβω επιμελώς και απ’ τον εαυτό μου – στο βάθος βάθος μια ντροπή, όχι ηθική ντροπή, αλλά οντολογική ντροπή…
24/01/2007 στο 17:09
Ο εγωισμός επιδιώκει τη μοναξιά για να ξεφύγει την υποταγή
Ανρί Λακοντέρ
ή
ο εγωισμό σου δεν βρήκε κατάλληλο είδολο για να επενδύσει..
δικό μου
όπως και να ‘χει
πρεπει να ερωτευτείς..
24/01/2007 στο 17:22
κατάφερες να μου δημιουργήσεις εκείνη την ανησυχία που…
24/01/2007 στο 18:27
πόσες φορές τώρα τελευταία με κάνεις να αναρωτιέμαι…
24/01/2007 στο 19:21
Η νύχτα με οδήγησε σ’ αυτούς τους δρόμους;
ή αυτοί οι δρόμοι με οδήγησαν στη νύχτα;
24/01/2007 στο 22:52
…μπορούμε και χειρότερα…
αφού υπάρχει η σκέψη, υπάρχει και η συναίσθηση ακόμη…
25/01/2007 στο 09:56
xmmmmm…
giatre mou??? giati??? pou??? pws??? pote???
filia
25/01/2007 στο 11:25
Ναι είναι τρομερό!!
Νιώθεις παγωμένος και ανήμπορος για οτιδήποτε!
Είναι σαν να είσαι ταυτόχρονα στην αρχή αλλά και στο τέλος ,
είναι η στιγμή που η καρδιά κάνει σιγή για να σεβαστεί την στιγμή και …..
το πιο τρομερό είναι ότι πρέπει να το διαλύσεις όλο αυτό το πάγωμα και να συνεχίσεις, να συνεχίσεις πιο δυνατά!!!!!
Πανοπλία γρήγορα!
25/01/2007 στο 13:17
Πολύ όμορφο ό,τι λέει πολλά χωρίς να τα λέει.
25/01/2007 στο 14:45
σκληρη αυτοκριτικη φιλε μου..
γιατι ομως? αφου δεν εισαι ετσι..οπως σε περιγραφεις..
25/01/2007 στο 16:58
**markos-the-gnostic
Μόνο σε φάσεις αυτογνωσίας, τότε που είσαι εσύ και ο εαυτός σου έρχονται αυτές οι σκέψεις. Κι εγώ το κρύβω και δε θέλω να το πιστεύω, μα όσο κι αν αλλάζεις κουβέντα είναι εκεί…
Όσο για την οντολογική ντροπή, τα ρέστα μου…Δε θα μπορούσες να το θέσεις καλύτερα!
**Αθηνά
Και να ερωτεύτείς ακόμα… Είναι άλλος εγωισμός αυτός. Μένει σαν κατακάθι, ακόμα και μετά το ευγενές λουτρό του έρωτα.
Θα πάρω τα λόγια το Λακοντέρ γιατί είναι ξυράφι. Κι έχω αδυναμία στα ξυράφια.
**roidis
Θα είσαι ανήσυχο πνεύμα αυτό είναι το μόνο σίγουρο!
**alexandra
Κι εγώ αναρωτιέμαι…Και χαίρομαι που σε κάνω να αναρωτιέσαι, και πάντα αδημονώ να διαβάσω το αποτέλεσμα.
**argyrenia
Η νύχτα ποτέ δεν είχε τίποτα να κάνει μ’αυτό. Ούτε και με τα φαντάσματα
**Desposini_Savio
Το οτι υπάρχει συναίσθηση δε μας εξυψώνει. Απλά μας στέλνει στο πυρ ζωντανούς. Ξέρεις…όταν καίγεσαι και διατηρείς όλες σου τις αισθήσεις…
μπρρρρρ
**soulmates
Πάντα! Καλησπέρα…
**Denis
Αυτή η στιγμή είναι που προσπαθείς να ξεχάσεις. Αλλά ευτυχώς ξεχνιέται. Όχι για πάντα όμως. Μόνο για λίγο. Και ούτε η πανοπλία θα βοηθούσε ε;
**renton
Χωρίς να τα λέει; Απέτυχα λοιπόν;
**alicia
Σκληρή ίσως. Μα έτσι είμαι…Η εικόνα ενός για τον εαυτό του είναι πάντα διαφορετική από εκείνη του καθρέφτη.
όχι;
25/01/2007 στο 17:21
Τι είναι αυτά;; Έλα μην πέφτουμε, για πάμεεε δυνατά!! Ευτυχώς που διάβασα το κειμένακι σου τώρα που δουλεύω γιατί αν ήμουν μόνη στο σπίτι, βράδυ θα είχαμε σόου.
Καλό απόγευμα!!
25/01/2007 στο 17:48
Αν είναι γερή η πανοπλία τότε κάτι γίνεται
Καλησπέρα
25/01/2007 στο 23:56
Λάθος διατύπωσή μου. Δεν τα λέει στο νου, τα λέει στην ψυχή. Σαν την προσευχή με το ομμμμμμμμμ
26/01/2007 στο 02:14
κάποιες φορές αναρωτιέμαι, που έχουμε κάνει λάθος
ποιο είναι το κομμάτι που δεν κολλάει με τίποτα στο δικό μας παζλ
Αυτό που τόσο πολύ πιστέψαμε ότι τελείωσε
και βγήκε τόσο τέλειο και τόσο καθαρό στην όλη του εικόνα
Πάλι έγραψες ένα πολύ όμορφο κείμενο.
Έχεις πολλά ψιχουλάκια στην ψυχή σου, για μας, τα κουτσά περιστέρια!
26/01/2007 στο 15:35
Καλορίζικο το νέο σπίτι! Ντρέπομαι φρικτά που το ανακάλυψα τόσο αργά…τον τελευταίο καιρό δεν προλαβαίνω πολλές μπλογκότσαρκες! Εδώ το έφτιαξες σούπερ πάντως! Μπράβο!
26/01/2007 στο 19:19
**Γωγώ
Ε μη με τσιτώνεις. Πεσμένοι μόνιμα. Έτσι μας αρέσει. Και ο αέρας να φυσάει για τους τσιτωμένους :p
καλησπέρα!
**Denis
Τόσο γερή πανοπλία δεν έχω κατασκευάσει ακόμα …
**renton
Δεν έχει σημασία νομίζω που τα λέει. Φτάνει να τα καταλαβαίνει κάποιος να μη νοιώθω μόνος!
**candyblue
Μα πάντα υπάρχει αυτό το κομμάτι. Αλλιώς δε θα υπήρχε λόγος για παζλ.
Δεν κάναμε λάθος σε τίποτα. Απλά έχουμε πια την ευκαιρία να βλέπουμε κι εκεί που συνήθως δεν υπάρχει φως…Το θεωρώ καλό αυτό.
Και δεν τελείωσε…ποτέ δε θα τελειώσει!
(και μη μιλάς εσύ για ψιχουλάκια κυρά φουρνάρισσα)
**Ladychill
Μην ντρέπεσαι καθόλου. Κι εγώ το ίδιο νοιώθω. Πολλά τα σπίτια και τα καλά παιδιά
Καλησπέρα!
27/01/2007 στο 00:33
Και γιατί ένα οκνηρό ον να μην είναι χρήσιμο πουθενά. Καμιά φορά η απάθεια μπορεί να είναι πολύ δημιουργική. Κάπως σαν τους άρχηγούς που κάθονται και βάζουν τους εργάτες να δουλεύουν. Το παν για κάποιον είναι να μάθει να είναι αρχηγός.
27/01/2007 στο 02:22
Δεν την κατανοώ αυτή τη παγωνιά / αδράνεια γιατί δεν την έχω.
Και είναι φορές που τη θέλω τόσο…
27/01/2007 στο 10:13
Πρώτη φορά στο νέο σου σπίτι…
Τι λέει είναι καλύτερα εδώ;
27/01/2007 στο 12:31
**κολοκύθι
Η απάθεια είναι όντως δημιουργική. Είναι ο μόνος τρόπος να σκεφτείς.
Να σκεφτείς εννοώ. Βαθειά.
Όσο για το αρχηγός…νομίζω ότι δε μαθαίνεται αυτό. Το πολύ να είσαι αρχηγός στη συμμορία του εαυτού σου.
**MåvяiÐåliå
Δεν την έχεις; Είσαι σίγουρη; Ούτε όταν στέκεσαι απέναντι σε κάτι που σε ζητάει; Ποτέ δεν είδες τον εαυτό σου μέσα από μια κάμερα τοποθετημένη ακριβώς 45 μοίρες πίσω σου;
Είναι αξιοζήλευτο. Για την συγκεκριμένη αδράνεια. Όσο για εκείνη που θέλεις, κλείσε απλά τις μηχανές για λίγο.
OFF
**vita_mi_barouak
Ναι…έχει τα πάντα εντοιχισμένα. Φούρνο, πλυντήριο ρούχων και πιάτων κλπ. Να βάλω καφέ;