Supersonic Babyboy

Στέκομαι ακόμα εδώ, σ’ αυτή τη γλιστερή κίτρινη πίσσα που δακρύζει απ’ το ταβάνι.

Γλιστράει αργά και γεμίζει το δωμάτιο κοχλάζοντας ατμό. Μπαίνει παντού. Στάζει απ’ τη λάμπα στο κεφάλι μου. Στάζει στα έπιπλα, ποτίζει στα χαλιά κι εγώ δακρύζω, ψάχνω διαφυγή.
Κλαίω. Κόμπος στο λαιμό, δεν ανασαίνω, μα φωνάζω.

Έλα γλυκό παιδάκι, έλα εδώ, πιάσε το χέρι μου και τράβηξέ έξω τον ικέτη.
Πάνε με εκεί που πας όταν κοιμάσαι. Εκεί που με κλειστά μάτια γελάς και τραγουδάς, χωρίς να βλέπεις, χωρίς δαγκωματιές.
Πάμε σιγά, πάει καιρός που ξέχασα να τρέχω και οι αρθρώσεις σκουριασμένες. Πάει καιρός που έθαψα τις λάμες του πολέμου. Τι κι αν σου πω ότι ο Ήφαιστος τις σφυρηλάτησε και τις φίλησε ο Ερμής; Δεν τις σηκώνουν πια τα ανάξια μέλη μου.
Και θα ‘μαι ευτυχισμένος απλά στην όψη ουράνιων τόξων πίσω από αφράτα σαν τα μάγουλά σου σύννεφα.
Ας χαθώ στις μολυβένιες κοίτες ροζ ποταμών με πλαστικά ριγέ ψαράκια. Μόνο αυτό.
Σε πράσινα ξυλομπογιάς λοφάκια να ξαπλώσω και να κοιτώ μικρά σπιτάκια μ’ ένα παράθυρο και καμινάδα με καπνό που χύνεται στον ήλιο.
Και σαπουνόφουσκες να φτιάξουμε από κόκκινα σταφύλια, που θα αιωρούνται μαγικά ως το μικρό σου στόμα για να τρως.
Κι άσε το χρόνο να ζηλεύει γκρίζος, πίσω απ’ τις πύλες του ύπνου μας και να’ ναι τόσο όμορφες οι μέρες που σε περιμένουν.

Χρόνια πολλά (για τα τρία σου χρόνια).

Στα ακουστικά της πανοπλίας: Ed Hardcourt – All of your days will be blessed (2003)

Και για το κερασματάκι κάτι σπάνιο και πολύτιμο
Millenia Nova feat.Iggy Pop – Rockicide (right click/save as)