Άσχημοι καιροί για υπεράνθρωπους

Πως θα έγραφε σήμερα ο H.G.Wells τον «αόρατο άνθρωπο» του;
Γιατί ο superman και οι άλλοι συναφείς ήρωες της Marvel αναλώνονται στα προβλήματα της μικρής τους πόλης;
Τι θα έκανε ένας άνθρωπος σήμερα αν ξυπνούσε με υπερδυνάμεις;
Μετά από μερικές μέρες προσωπικής διασκέδασης (μπανιστήρι με τις ακτίνες Χ, ξυλοδαρμός μέχρι δακρύων των αντιπαθητικών γειτόνων, άλματα σε τρομακτικό ύψος (wow dude) από ταράτσα σε ταράτσα) ο σούπερ ήρωας θα ένοιωθε το βάρος της ευθύνης στις δυνατές του πλάτες.
Και ξεκινώντας από την γάτα της γριάς στο διπλανό διαμέρισμα που όλως τυχαίως βρέθηκε σε ένα ψηλό δέντρο, και τους διαρρήκτες της γειτονιάς, σαν πολίτης του κόσμου και άτομο με βαθιές ανησυχίες, θα άρχιζε να ασχολείται με ολοένα μεγαλύτερα προβλήματα που μοιραία θα τον ωθούσαν μακριά από τη γειτονιά, την πόλη και την χώρα του.
Τα προβλήματα πολλά. Οι αδικίες αμέτρητες. Η θεια δίκη απούσα τόσους αιώνες, και ο Θεός (του Νίτσε)…νεκρός από καιρό.
Πόσα containers με τρόφιμα και φάρμακα να κουβαλήσεις πετώντας στην Αφρική για να παρακάμψεις τη διαφθορά των κυβερνήσεων;
Πόσους ηγέτες να ανασκολοπίσεις για να σταματήσουν να βομβαρδίζονται άμαχοι και παιδιά;
Και μετά ξεφεύγοντας τελείως:
Πόσους νεκρούς να αναστήσεις αδικοχαμένων από χέρι ανθρώπου;
Πόσο καιρό να κλαις;
Σε πόσο καιρό θα τρελαθείς;

Απλά, ποτέ οι υπεράνθρωποι δεν ήταν φτιαγμένοι για τόσα.
Εξάλλου, οι περισσότεροι είναι απλά αμερικανοί πολίτες, μάλλον χωρίς κοσμική συνείδηση.

Οπότε, καλύτερα να καθήσουμε κι απόψε μπροστά στην TV για να δείξουμε, ίσως με έναν κόμπο στο λαιμό, το φτηνό ενδιαφέρον μας, και τα “καλά” νομοσχέδια θα περάσουν μέσα στο καλοκαίρι…

Στα ακουστικά της πανοπλίας: Editors. Munich (2005)