Εμμονές
Μερικές νύχτες που δεν έχω τι να κάνω
και οι τοίχοι αχνίζουν απ’ τη ζέστη της ημέρας, σαν να’μαι μες στην πόλη του Καΐρου,
κάθομαι και μετρώ τις εμμονές μου, που ευγενικά απλώνω
πάνω στο ξέστρωτο απ’ το πρωί κρεβάτι.
Και με κοιτούν ανέκφραστα σαν κούκλες πορσελάνης,
με μάτια που δεν κλείνουνε σαν τις ξαπλώνεις κάτω,
και προσπαθώ να θυμηθώ τα ονόματα τους, και πότε ήταν που τις είχα αποχτήσει.
Του κάκου όμως…μοιάζουνε να τις είχα από πάντα
Τις περισσότερες τις αγαπώ ακόμα,
μα οι υπόλοιπες στο σβέρκο μου κοιμούνται,
και με μαχαίρια σκάβουνε το δέρμα
όταν στη θέληση τους κόντρα πάω, κάτι που γίνεται συνήθως.
Αλλά το ξέρω…
και τις ξορκίζω όλες τους να μη με εγκαταλείψουν
και βολοδέρνω μόνος μου σαν άδικη κατάρα
γιατί…τι είναι ο άνθρωπος δίχως τις εμμονές του;
Δε γιορτάσαμε χτες την ανεξαρτησία των Η.Π.Α..
Γιορτάζουμε όμως σήμερα την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας από τους Ισπανούς (1811) και της Αλγερίας από τους Γάλλους (1962). Γιατί έτσι.
©2006 Dr.Uqbar
| Στα ακουστικά της πανοπλίας |  epeche Mode. Never let me down again (1987) |
08/07/2006 στο 11:19
@alexandra η λεξη διαστροφη εχει παρει αρνητικη σημασία μάλλον κακώς. Εκτος αυτου ειναι και υποκειμενικο τι ειναι διαστροφη. No?
08/07/2006 στο 09:45
dr!!!
Η ανθρώπινη διαστροφή δεν έχει όρια (μερικές φορές είναι και καλό… )
07/07/2006 στο 14:46
@2shots καλως ήλθες, ευχαριστω, και χαίρομαι που σου άρεσε! Και ας μας περιμένουν στη γωνία οι εμμονές.
Εμένα μ’άρεσε το nickname σου!
07/07/2006 στο 12:47
Δε χορταίνω να το διαβάζω ξανά και ξανά..Κάτι από τα συστατικά της εμμονής θα έχεις βάλει στη συνταγή, δε μπορεί..Μα δε με χαλάει καθόλου. Έτσι κι αλλιώς, μια χαρά το είπες,τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τις εμμονές του?
Αντε, ας το διαβάσω αλλη μία, για τις εμμονές που αγαπάω, γι’ αυτές που ξορκίζω να μη με εγκαταλείψουν ποτέ και βολοδέρνω μόνη μου σαν την άδικη κατάρα, για τις εμμονές που περιμένουν να με βρούνε στη γωνία.
Καλημέρα! Μ’αρέσει εδώ
07/07/2006 στο 06:39
@elefantas ετσι πρεπει!
06/07/2006 στο 19:44
u are the man
θα βγώ σήμερα να γιορτάσω την ανεξαρτησία της Αλγερίας και της Βενεζουέλας
merci
06/07/2006 στο 18:36
@Alexandra…Ω ναι…είμαστε και τελικα μας αρέσει. Έτσι είναι
@serenity Εμμονή. Μπααα, πως σου ήρθε;
@ioannis Αυτό ακριβώς ήταν και το εφαλτήριο για το συγκεκριμένο γραπτό. Διαισθητικό σε βρίσκω! Χαιρετώ επίσης
06/07/2006 στο 17:55
Θεωρώ πως οι εμμονές είναι απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε μας δημιουργική πράξη!
Χαιρετώ φίλε!
06/07/2006 στο 10:59
Εγώ τώρα γιατί έπαθα εμμονή μ’αυτό το post, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος;
:-pppPPPppppPPPPpppp
05/07/2006 στο 22:32
καλέ μου dr,
είμαστε οι εμμονές μας… μερικές φορές μας εξουσιάζουν περισσότερο από κάθε τι άλλο… και μεις διαστροφικά τις κρατάμε να μη μας φύγουν.
05/07/2006 στο 20:49
@doll θενκς λέμε κι εμεις!
@onomatodosia καλως ηρθες και σε ευχαριστώ.
@lucy ουπς….sorry! Τώρα σ’επιασα.
05/07/2006 στο 19:20
‘Cause, dear, the obsessed is a Ηamlet inside.
Καλησπέρα επίσης.
05/07/2006 στο 19:10
τι ωραια που γραφεις.πολυ μελωδικο
05/07/2006 στο 18:34
Ολέ!!
(πολύ καλό πόστιον, λέμε!)
05/07/2006 στο 17:54
@serenity θα ηταν πιο ελευθερος αν μπορουσε να τις εγκαταλειψει. Δε νομιζω οτι καταφερνεται κατι τετοιο.
ps:Thank you*
@καπετανισσα ο ήλιος; Μμμ πολύ φωτεινό αλλα είναι και ζωοποιός, αλλά ύπουλα θεριεύουνε, να μια μεγάλη αλήθεια
@scalidi μπορει και να χτυπησες διανα σχετικα με το περιεχόμενο της πανοπλίας, αλλά δεν τα αποκαλύπτουμε αυτά ακόμα και αν τα καταλάβουμε!
@lucy Why is it too bad dear? Εντάξει, είναι λίγο θυελώδεις και στροβιλώδεις μερικές φορές, καταραμμένες και υποχθόνιες, αλλά είναι δικές μας! Καλησπέρα…
05/07/2006 στο 17:47
@calamity μμμ καλη η ιδέα σου, αν και το κομματι δεν το ξερω. Ακουγεται ενδιαφέρον. Επισης συμφωνώ περι εμμονων. Πρεπει να του κανουμε παρεα αφου υπαρχουν ετσι κι αλλοιως!
@adouaneta μιας και εισαι μικρη, λεω να σε στειλω συστημενο…και για τις πατουσες, σαγιοναρες…
@LadyLilith οι αναφορες ειναι παντα ευπροσδεκτες για να μαθαινουμε και κατι (το δυσκολο ειναι να τις εχεις), και σε πληθυντικο και πάλι χαίρομαι που σας ευχαριστησε.
05/07/2006 στο 16:19
Σερενιτι…λάθος λάθος…Ο άνθρωπος που νιώθει άνετα με τις εμμονές του, τις παίζει και τις κάνει παρέα είναι ο πιο ελεύθερος…Ο άνθρωπος χωρίς εμμονές είναι απλά βαρετός.
05/07/2006 στο 15:35
Ahem…obsessions…
too bad, too bad
05/07/2006 στο 14:39
έτσι κι εγώ εμμένω στις εμμονές μου. Τι είσαι ακριβώς κάτω από την πανοπλία, ιππότης, δόγης, πρίγκηψ ή απλώς η εμμονή σου;
05/07/2006 στο 14:31
Μετριώνται και με τα καλοκαίρια οι εμμονές.
Και συνάμα, αναμετριώνται μαζί τους.
Το θέρος είναι ο χρόνος τους.
Θεριεύουνε στο διάβα του.
Ύπουλα συχνά.
Μα όχι αναίτια.
Καμμιά φορά σκέφτομαι πως ο ήλιος τις θρέφει.
(Άριστος γιατρέ)
05/07/2006 στο 13:22
“Γιατί… τι είναι ο άνθρωπος δίχως τις εμμονές του;”
Μήπως είναι πιο ελεύθερος;
ΥΓ. Εξαιρετικό.
05/07/2006 στο 13:18
[...]το γράφειν…
πρέπει να φτάσει πια στην εξαγρίωση
οφείλουμε να τρελλαθούμε [...]
Καρούζος, Λέξεις και φράσεις που δεν έγιναν ποίημα
Λυπάμαι για τη χρήση αναφορών, αλλά είναι κάποια πράγματα, που έχουν ειπωθεί άριστα από άλλους…
Τις δύο τελευταίες στροφές… τις έχω ήδη αγαπήσει.
Σε φιλώ
05/07/2006 στο 12:53
Ξυπόλητη να καίγονται οι πατούσες μου
05/07/2006 στο 12:52
Μια βόλτα στα στενά του Καΐρου ζητάω…Viva Venezuela.
05/07/2006 στο 11:20
για να γιορτάσουμε την ανεξαρτησία της Αλγερίας έπρεπε να βάλεις λίγο Rachid Taha και την διασκευή του στο Rock el Gaspar (δικιά του μελωδία, κλέμμενη από τους clash και επαναδιασκευασμένη…έτσι γιατί έχει χιούμορ το παλικάρι!)