Post-Mortem
Επιχρωματισμένη νταγκεροτυπία άγνωστου φωτογράφου η οποία τραβήχτηκε περί το 1855 στην Αμερική.
Τα λεγόμενα νεκρικά ή μετά-νεκρικά (post mortem) πορτραίτα είχαν έναν απλό, γνωστό αν και μακάβριο σκοπό. Την απαθανάτιση του νεκρού στις εποχές που ο άνθρωπος ήταν πολύ πιο συμφιλιωμένος με το θάνατο. Έναν θάνατο πανταχού παρών που έμπαινε στα σπίτια πιο συχνά κι από τους επισκέπτες.
Αφού ξεπέρασα το αρχικό σοκ βλέποντας αυτό το πορτραίτο στο A History of Photography της Taschen, σας το παραθέτω…
Όσο για το βλέμμα της μητέρας που κρατάει το νεκρό βρέφος στα χέρια της, το πρόσεξα καλά, και βυθίστηκα μέσα του για ώρα πολλή.
Και είδα όλα μου τα βάρη, τις ενοχές, τη θλίψη και τον πόνο μου να μοιάζουν με ένα τίποτα.
Εκεί είδα τη ζωή και το νόημα της. Σε μια μεταθανάτια φωτογραφία μιας μητέρας που έχασε το παιδί της…
Συγγνώμη για τη λύπη, αλλά αποσυντονίζομαι βλέποντας τόσους πολλούς να γυρίζουν κατάκοποι από τις μάχες τους με το μεγάλο τίποτα της ευδαιμονίας.
Για ταξιδάκια σε άλλους κόσμους http://www.eastman.org
Θυμήθηκα τον Brian Jones των Rolling Stones που σαν σήμερα το 1969 πνίγηκε στην πισίνα του, μάλλον πολύ μαστουρωμένος για να συμφιλιωθεί με το θάνατο (του άξιζε ή όχι, δικιά του ιδέα ήταν το sitar στο paint it black) στα ακουστικά της πανοπλίας: τίποτε καλύτερο από Joy Division . Isolation (1980)
03/07/2006 στο 05:52
“Θάνατος…είναι οι κάργιες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια…
Θάνατος και οι γυναίκες που αγαπιούνται, καθως να καθαρίζανε κρεμμύδια…”
Συγγνώμη γιά το περαιτέρω μαύρισμα, αλλά με έβαλες σε tripάκι
03/07/2006 στο 09:12
τον brian jones τον σκοτωσαν,δεν πεθανε μονος του.ο τυπος που του καθαριζε την πισινα τον εφαγε και το ομολογησε πριν απο λιγα χρονια ……ψαξτο λιγο αν εισαι περιεργος η στο rotten h sto find a death …
συγχαρητηρια για το πολυ ομορφο ποστ
03/07/2006 στο 09:21
Για να συναντήσουμε το βλέμμα
αυτής της γυναίκας θα πρέπει να έχουμε αρκετή δύναμη ευτυχίας μέσα μας!Η ευτυχία μας τελείωσε.Τώρα αναγνωρίζουμε μόνο καταθλιπτικά βλέμματα που δεν μας οδηγούν πουθενά!
Παλιότερα είχα δει και έκθεση φωτογραφίας στο Μακεδονικό Μουσείο.Τελευταία πορταίτα με ανθρώπους δίπλα σε φέρετρα όρθια και μια εντυπωσιακή πόζα των ανθρώπων δίπλα στους νεκρούς.
ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ.
Καλοσώρισες!Είδες που δεν υπήρξε κανένας εμπρησμός στο μπλογκοχωριό;Βάζε στη μουσική και άλλο ΤΜΗΜΑ ΧΑΡΑΣ!!!
03/07/2006 στο 11:49
Καλώς σε βρίσκω,,επιτέλους. Είδες που η πανοπλία δεν μας σώζει από τίποτα; ¨ολα τα κρίνει το ΄τέλος κοινό σε όλους
03/07/2006 στο 14:55
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό τον πόνο… Της απώλειας και του καινού. Της αίσθησης ότι κάτι δικό σου, από σένα έχει χαθεί για πάντα. Ένα κομμάτι σου φεύγει μαζί του για πάντα…
03/07/2006 στο 16:52
Αποδοχή της ζωής;
Αποδοχή του θανάτου;
Μπορεί και της αδυναμίας μας ν’ αντέξουμε και τα δύο.
03/07/2006 στο 16:56
@καλε λυκε it’s ok για το μαυρισμα…βρεχει σημερα και το τριπακι καραδοκει. Να σαι καλα…
@ΑΛΚΥΟΝΗ Καλως ήλθες. Ναι το ηξερα οτι ποτε δεν ηταν σιγουρο τι εγινε με τον Jones αλλα δεν γνωριζα οτι απεδειχθη κιολας. Ευχαριστω πολυ για την πληροφορια. Ο συντακτης μου θα τουφεκιστει!
@ioannis χαιρομαι που το βρηκες ενδιαφέρον, αν και η εκθεση που αναφερεις πρεπει να ήταν πολύ περισσότερο. Για το τμημα χαρας (sic πολυ καλο)…έχε χαρη που δεν ειναι χειμωνας, αλλά κάτι θα γίνει (χεχε)
@scalidi ειναι αληθεια οτι την πανοπλια την εχουμε μονο για εφε!
)
@Alexandra πραγματικα αδιανοητα. Ειδικά αν το σκεφτεις σαν σχεση γονέα παιδιού…Να μια καλη λογικη αναλυση για το blog σου που θα ηθελα να δω
)
03/07/2006 στο 16:59
@Καπετανισσα Πολύ δυνατή λέξη η αδυναμία ανάμεσα σ’αυτές της ζωής και του θανάτου. Και ποιός δεν αγαπά αυτή την αδυναμία;
03/07/2006 στο 17:07
Μου θύμισες την ταινία “Οι Άλλοι” με τη Nicol Kidman. Σ’αυτή την ταινία δεν είναι που η ηρωίδα συνειδητοποιεί ότι η ίδια και τα δυο παιδιά της έχουν πεθάνει και είναι φαντάσματα καθώς πέφτει στα χέρια της μια μεταθανάτια φωτογραφία των τριών τους με την ημ/νία θανάτου τους στο πίσω μέρος; Νομίζω ότι από ‘κει θυμάμαι τη σκηνή αυτή…
ΥΓ. Αν κάνω λάθος μη με … τουφεκίσετε! :-p
03/07/2006 στο 17:15
Μπράβο εφετζής ο δρ!
03/07/2006 στο 17:16
@serenity νομιζωωω ναι. Εχεις δίκιο. Ητανε post-mortem κι εκεινα. Μπραβο…εγώ ούτε που το θυμήθηκα.
Καλησπέρες
03/07/2006 στο 19:38
Τι καλά! Γλίτωσα τον τουφεκισμό!
Γιούπιιιιι!
04/07/2006 στο 02:25
Ρίξτε μια ματιά και στις προσωπογραφίες από το Φαγιούμ…
Σας φιλω
04/07/2006 στο 03:19
Είναι σοκαριστικο..σκέφτομαι κάτι άλλες φωτογραφίες γάμων και άλλων τυπικων συγκεντρώσεων και τους εικονιζόμενους να έχουν πιό πεθαμένα μάτια απο αυτό το νινί.
Υ.Γ: γιατί όλοι νομίζετε πως τα κουβαφδάκια μου είναι μπορντώ και μαύρα; :[
04/07/2006 στο 03:21
Αφαιρέστε το -φ παρακαλώ απο την παραπάνω λέξη…( ξέρετε το γνωστό πρόβλημα με τα πληκτρολόγια για εμάς τους μικροσκοπικούς που πρέπει να γράφουμε με τα πόδια πηδώντας από πλήκτρο σε πλήκτρο)…(τι ξεκούραστα τα επιτόπια αποσιωπητικά)!!!
04/07/2006 στο 11:27
Μας έσπασες τα ήδη σπασμένα ρε γιατρέ.
Την κοίταζα ώρα. Λέω, όχι μωρέ, κοιμάται.
Φεύγω, ξέροντας ότι δεν κοιμάται
φιλί με το ζόρι.Λόγω κειμένου
04/07/2006 στο 13:26
Αγαπητε δοκτωρα
σου αφηνω ενα σχολιο για να σε συγχαρω για ενα ακομα ενδιαφερον ποστ ,παντα μεσα απο το πρισμα της ξεχωριστης δικης σου ματιας και να παραπονεθω που αλλη μια φορα δεν το μοιραστηκες μαζι μου.
Αποφασισα λοιπον, μια και τις περισσοτερες φορες γραφεις εξαιρετικα και πραγματικα θελω να διαβαζω αυτα που εχεις να πεις, να παρακολουθω το μπλογκ σου δηλωνοντας φανατικη θαυμαστρια. Αν σε ενδιαφερει η γνωμη μου μπορω και να σου αφηνω σχολια. Θελεις? Θα μου απαντας ετσι? Αλλωστε εισαι παντα τοσο ευγενικος με ολους.
Ευχαριστω για την φιλοξενια.
04/07/2006 στο 14:54
will do it, promise… is a painful subject
04/07/2006 στο 16:50
@scalidi μπροστα στο μεγαλο θεριστη…ολα ειναι εφε!
@ladyLilith ανακαλυψες ακομα μια ευαισθησια μου…θα το θιξω σιγουρα το θεμα!
@adouaneta πολυ σωστο, τα ψοφια βλεμματα ειναι μαλλον πιο συχνα σε φωτογραφιες! Για τα κουβαδακια σου μια εικασια εκανα. Δηλαδη ειναι φλούο πράσινα; Και για το φ δε βαριεσαι, θα ψαξω να σου βρω ενα πληκτρολογιο σα μετρα σου!
@χνουδι Λυπαμαι πολυ αν σε στεναχωρησα. Κι εγω το επαθα. Δικαιως στερηθηκα τον ασπασμο, επιφυλασσομαι ομως!
@pinkPanther απολογουμαι. Εχεις απόλυτο δίκιο και δε θα επαναληφθει. Το ξερεις οτι ειναι παντα ευπροσδεκτα τα σχολια σου. Ευχαριστω που με διάβασες!
04/07/2006 στο 18:01
den to pisteuo!!! tora molis efuga apo ton hd softail deluxe kai irtha edo, kai edo ta idia…
telika valtoi eisaste.
entaksei, me peisate!!!!!!!
kalimeres
04/07/2006 στο 21:17
@30ρα (χεχε) δεν καταλαβα αρχικα τι εννοεις και μετα βρηκα τον softail deluxe και το επιασα το υπονοούμενο! Ειμαστε πολλοί κι ερχόμαστε απο παντού!