Lying in the leaves by *Majin-sama
Ένα κορίτσι, ή ένα αγόρι που θα φέρει το σημάδι Του στο μέτωπο
θα κάτσει πλάι σου σ’ ένα παγκάκι
εκεί που θα κάθεσαι αμέριμνος και θα ρεμβάζεις
κρατώντας το αγαπημένο σου βιβλίο.
Κοίταξε πιο προσεκτικά
Θα τη θυμάσαι τούτη τη στιγμή
θα προσπαθήσουν όλοι οι δαίμονες του κόσμου να την αλλοιώσουν στο μυαλό σου
κι ο εσωτερικός σου μονόλογος θα εφεύρει λέξεις περίτεχνες
για να την απομυθοποιήσει.
Θεέ μου πόσο θα πονέσει
θα πονέσει όταν θα είστε μακρυά.
Κι όταν θα πλησιάζετε ο ένας στον άλλο
τρομερό ηλεκτρικό φορτίο θα απελευθερώνεται
και θα νοιώσεις άτρωτος, ζεστός, ψηλότερος απ’ οτιδήποτε στην πόλη.
Και το εγώ σας θα κοιμάται για καιρό πολύ.
Μπορεί οι πασχαλιές να ανθίσουν τρεις φορές
και να πεθάνουν τέσσερις όσο εσείς οι δυο θα ζείτε γλυκά σαν ένα.
Μα κάθε ευλογημένη εποχή τελειώνει
κι ο χρόνος έχει μάθει στο τέλος να πληρώνει αυτούς που αγνοούν πως είναι υποτελείς του
Θα σώσεις ότι τελικά απομείνει από την αποξηραμένη εξάρτηση;
Θα σκύψεις το κεφάλι με ταπεινοφροσύνη για να συνεχίσεις να κρατάς στην αγκαλιά σου το αγόρι, ή το κορίτσι που στο μέτωπο του πλέον γράφει τ’ όνομα σου;
Δεν είναι δύσκολο.
Είναι σχεδόν ακατόρθωτο.
Βάλε τον εαυτό σου σ’ ένα πλοίο με δεμένα μάτια και αποχαιρέτησε τον.
Έτσι απλά και μια για πάντα.
Χωρίς λυπητερά τραγούδια κι εκείνη τη μελαγχολία που συνοδεύει πάντα τους αποχωρισμούς.
Όσο κι αν λυπηθείς,
θα έχεις πάντα κάποιον για να το διηγηθείς…
